باستا تولد خود را با یک نبرد سمفونیک جشن گرفت: ویولن با بدلیجات به او اهدا شد.

باستا به عنوان بخشی از سرمایه‌ی رعدآسای بهاری خود، دوباره گرما را روشن کرد: ابتدا در خانه موسیقی و سپس در مگا اسپورت. دو تاریخ همزمان در مقیاس بزرگ جشن گرفتند: بیست و پنجمین سالگرد اولین موفقیت “بازی من” و کنسرت با ارکستر سمفونیک مصادف با تولد غول هیپ هاپ ما بود. این بر مجموعه لیست تأثیری نداشت، اما برخی از شرایط سکولار همچنان وجود داشت.

در بررسی صدا، یک ویولن سوغاتی گران قیمت از چینی ایتالیایی از ارکستر فیلارمونیک روسیه به مرد تولد اهدا شد. کتیبه “واسیلی، تولدت مبارک”، خطوط “برعکس انجام بده، با دست انجامش بده، دنیا را زیر و رو کن، آسمان را واژگون کن” از ضربه “سامسارا” و پراکندگی سخاوتمندانه کریستال های سواروسکی که رشته ها را روی تخته فرت به تصویر می کشد. . از نظر سبک و درجه خیره شدن، البته حاضرین از دستان کاملاً متفاوت – از کیرکوروف، شیکاداموف و نه به واسیلی غمگین با “سبک خیابانی” خود حتی در تجسم صحنه می خواهند. اگرچه … رپرهای با ظاهری خشن هم اکنون می دانند که چگونه از آنچه می درخشد قدردانی کنند. طعم ترندها و زمان را چشیدیم. با این حال، در ماهیت اصلی “کلبه ای” خود، شیک، زرق و برق، ماشین ها و طلاهای دیگر نشانه های اصلی این ژانر بودند، زمانی که هنوز در مراحل ابتدایی خود در زاغه های دوردست و تاریک لس آنجلس بودند، اما این داستان دیگری است. هر چه بود، اما ویولن کیچ مانند دستکش به دست واسیلی افتاد. پسر تولد خوشحال شد و بنابراین ارکستر نه تنها نشانه ای از توجه نشان داد، بلکه احترام حرفه ای را برای همکار ستاره به شیوه ای خیره کننده و غنی ابراز کرد.

کنسرت با یک شعار قدرتمند از سالن “تولدت مبارک!” آغاز شد، تماشاگران البته این هنرمند را بدون گل رها نکردند، اما بهترین هدیه، البته، خانه کامل و آواز کرال بود. تماشاگرانی که برای بلیط های بسیار گران قیمت پرداخت کردند، احتمالاً حق دارند تنبل باشند، اما در این مورد، تارهای صوتی و چراغ قوه ها همیشه آماده بودند، که بسیار مفید بود: گاهی اوقات فقط به لطف آواز همخوانی این گروه بود. درک اشعار امکان پذیر بود، زیرا صدای هنرمند آزار دهنده است که توسط بلندگوهای قدرتمند به یک آشفتگی صدای یکنواخت تبدیل شده است. اما بیشتر در مورد آن در زیر.

حدود دو ساعت بین افتتاحیه “من به آسمان نگاه می کنم” و “در سپیده دم” پایانی (پوششی از آهنگ همیشه مرتبط، همانطور که معلوم شد، ضربه گروه Alliance) می گذرد و در این مدت خود هنرمند، گروه او، خوانندگان پشتیبان و ارکستر، وفور موسیقی چشمگیر ایجاد می کنند.

باستا تولد خود را با یک نبرد سمفونیک جشن گرفت: ویولن با بدلیجات به او اهدا شد.







کنسرت با ارکستر یک تجارت بسیار دردسرساز است. همه آهنگ ها باید در واقع دوباره مونتاژ شوند، و نتیجه همیشه واضح نیست. به عنوان مثال، برای یک آهنگ با آهنگ های “به من بگو، مادر، زندگی من چقدر ارزش دارد”، ارکستر هنوز به عنوان بسته بندی بسیار شیک و گران قیمت برای آیتمی تلقی می شود که نه تنها می تواند بدون آن کار کند، بلکه بیشتر شبیه لیزا است. دولیتل در عمارت پروفسور هیگینز، زمانی که هنوز یک خانم شسته نشده بود، اما در عمارت های نفیس درهم و برهم بود.

اما در موقعیت های دیگر، بازی واقعا ارزش شمع را دارد. بنابراین، “رویاهای شکسته من” و “دنیای شگفت انگیز” به شماره های رقص مجلل قدیمی تبدیل شدند. ارکستر سمفونیک به رهبری الکسی نیاگا، رهبر ارکستر، که معلوم شد شومنی ضعیف‌تر از پیشرو است، همراه با گروه به طرز ماهرانه‌ای چیزی را بین فانک و دیسکو به نمایش گذاشتند و این احساس وجود داشت که حداقل خود دونا سامر بیرون خواهد رفت. بر روی صحنه برای رقصیدن و آواز خواندن. با این حال ، واسیلی در یک رقص دیسکو بیهوده کاملاً قانع کننده بود ، که تا همین اواخر به نظر نمی رسید بخشی از دکترین احساساتی پسرانه او باشد.

مخاطبی که با در نظر گرفتن مکان و جایگاه رویداد، کمی از نظر سنی و آبرومندی رشد کرده است، از همان ابتدا آماده بود تا به این هنرمند اعتراف کند و با آگاهی از تمام متون قلباً بدرخشد. مفید بودن مهارت قبلاً ذکر شده است. حتی با چهار گوش، تیم ZD، رک و پوست کنده، همیشه خطوط را تشخیص نمی داد، اگرچه ارکستر در تمام شکوه و جلال ارکستری پیچیده و درخشانش عالی بود. چنین عدم تعادلی کمی گیج کننده و الهام بخش برای جستجوی توضیح برای وضعیت فعلی بود.







معلوم شد که کمال گرایی هنرمند و تیمش که به شیوه خود تفسیر می شود، مقصر بوده است. برای دو کنسرت “در اپرا”، باستا و شرکت تمام دستگاه صوتی خود را که برای سالن‌های کنسرت بزرگ طراحی شده بود، به ارمغان آورد و از تجهیزات اولیه سالن غافل شد که به طور ایده‌آل با ویژگی‌های آکوستیک آن طراحی شده بود، به طوری که حتی همکاری بین یک ارکستر سمفونیک و نوازندگان راک بدون نقص صدا می کنند. بنابراین در بسیاری از پروژه های برجسته فیلارمونیک روسیه – از Bi-2 گرفته تا Rick Wakeman و بسیاری دیگر. در نتیجه، تکنیک “استادیوم” به وضوح در فضای آکادمیک اشتباه گرفته شد، جایی که همه با موفقیت اجرا می کنند – از کلاسیک تا راک، اما این بار ستاره ها مخالف آن بودند، و برای دو شب، مهندسان صدا نتوانستند با آن کنار بیایند. مشکلاتی که به وجود آمد

با این حال، صدا با موفقیت توسط بازدید کنندگان و یک گروه کر طرفداران درمان می شود. در نتیجه ، شعارهای “بازی من” ، “سامسارا” ، “فارغ التحصیلی” و سایر شعارهای استادیوم حتی در پس زمینه ارگ ​​نیز به خوبی کار می کردند و حتی در “ادامه ضیافت” در Megasport ، به هر حال همه چیز سر جای خود قرار گرفت ، اما بدون حاشیه های سمفونیک، که با این وجود، به ویژگی بسیار ظریف کنسرت فعلی باستا در مسکو تبدیل شده است.

منتشر شده در روزنامه “Moskovsky Komsomolets” شماره 29019 مورخ 26 آوریل 2023

تیتر روزنامه:
سمفونی باسته