چگونه موزیکال مرد عنکبوتی به فاجعه ای در برادوی تبدیل شد

در جهان فرهنگی رسم است که سالگرد افراد و رویدادهای مهم را جشن می گیرند. اما این بدان معنا نیست که باید برجام با شکوه در هنر فراموش شود. دقیقاً 10 سال پیش ، Spider-Man: Turn Off The Dark اولین پیش نمایش بدبخت خود را در برادوی نشان داد و آغاز سفر خود را به سمت نامزد موسیقی افسانه ای آغاز کرد.

10 سال از یکی از مهمترین شبهای زندگی گلن برگر ، نمایشنامه نویس تحسین برادوی و نویسنده تلویزیون کودک می گذرد. سپس ، در تاریخ 28 نوامبر 2010 ، نمایش موزیکال که از فیلم نامه او نوشته شده بود ، برای اولین بار در تئاتر Foxwood در نیویورک به نمایش درآمد و خود را برای تبدیل شدن به یک محبوب بین المللی آماده می کرد.

این موزیکال Spider-Man: Turn Off The Dark نام داشت. شخصیت همنام وی برای پنج دهه یک آیکون محبوب فرهنگ پاپ بوده و به تازگی در سه فیلم پرفروش هالیوود ظاهر شده است. آهنگ های همتای برادوی توسط آیکون های راک اند رول – Bono از U2 و The Edge ساخته شده اند. و کارگردان جولی تیمور بود که کارهای قبلی او در شیر شاه در برادوی هر رکورد قابل تصوری را ثبت کرد. به نظر می رسید که چه مشکلی می تواند با ترکیب این چنین خطا داشته باشد؟

اما این بدان معنا نیست که برگر عصبی نبوده است. قبل از نمایش برتر ، او به تابلوئیدهای انگلیسی اعتراف کرد: “ما در یا کارخانه شکلات سازی ویلی وونکا یا یک نوع کشتارگاه را باز می کردیم.” این نمایش شامل شیرین کاری های هوایی پیچیده ای بود که در آن مجریان از سیم آویزان بودند. در اولین پیش نمایش ، هنرمندان باید مرتباً متوقف شوند تا مشکلات اقتصادی برطرف شود.

اما همه چیز نسبتاً روان پیش رفت تا آخرین ثانیه های قبل از قطع شدن. “سپس کابوس آغاز شد. وقتی مرد عنکبوتی بالای سر مخاطبان به بالکن پرواز کرد و به دلایلی هفت فوت بالاتر از دو ردیف اول در هوا معلق شد. این وخیم ترین وضعیت بود زیرا هیچ کس نمی توانست به او برسد. یکی از مسئولین پذیرش یک چوب آورد تا او را تکان دهد ، اما این کمکی نکرد. این هنرمند مانند یک اسباب بازی زنده پیناتا به نظر می رسید. “

تا مه 2011 ، تاریکی خاموش مترادف با یک فاجعه نمایشی شد. روزنامه ها پر از عناوین تندی بود. نسخه طنز The Onion با عنوان متن – “یک بمب هسته ای در هنگام تمرین موسیقی مرد عنکبوتی منفجر می شود.”

این نمایش در ژوئن 2011 به نمایش در آمد ، اما در آن زمان سرنوشت آن به طور مثر بسته شد. و اگرچه این نمایش دو سال و نیم دیگر به طول انجامید ، اما با پایان یافتن آن در ژانویه 2014 ، 60 میلیون دلار ضرر کرده بود. این یک رکورد مطلق برای برادوی است. “من همه اینها را از نظر فلسفی می پذیرم. این ممکن است در آگهی ترحیم من پایان یابد و من از این بابت خیلی خوشحال نیستم. اما من ترجیح می دهم مرد عنکبوتی را در رزومه خود داشته باشم ، نه جنگ عراق. “

چند سال بعد ، نمایشنامه نویس خاطرات صریح “آوازی از مرد عنکبوتی” را منتشر کرد که خوانندگان آمریکایی را به عنوان یک رمان کارآگاهی قتل تسخیر کرد. برگه کتاب می خوانید: “وقتی آنها را می خوانید ، صفحات را ورق می زنید و به دنبال شواهدی می روید که بتواند قتل عام را توضیح دهد.” اینجا تنها تعداد کمی از آنها هستند.

برای مبتدیان ، فناوری منجر به وضعیت piñata. برگر آنها را “برخی سوراخهای عظیم در فیلمنامه” خواند. ترفندهای روایتی ، وب بافی و دیوارهای خزنده با استفاده از کابل ها و وینچ های کنترل شده توسط رایانه های کمیک انجام شده است. اما توسعه این مکانیزم زمان زیادی را به طول انجامید و نتایج به دست آمده خطرناک تر از جنگ در کشتی بازویی با دکتر اختاپوس نبود.

منتقد تئاتر آمریكایی ، هادلی فریمن از روزنامه گاردین ، ​​این نمایش را “ناكافی بودن طاقت فرسا” خواند. هنگام تمرین ، نوسان روی سیم ، یک مجری انگشت پا را شکست و دیگری مچ دستان را شکست. در اولین بازدید ، کارابین با عجله از کابل باز شد و به بالای سر بازیگر زن ناتالی مندوزا پرتاب شد. دختر دچار ضربه مغزی شد.

اما شکستگی استخوان ها مانع تولیدکنندگان نشد. با این وجود بیش از یک میلیون دلار صرف فناوری شده است. بنابراین نمایش باید ادامه داشته باشد. یک میلیونمین گجت ساخته شده است تا در فینال بزرگ یک تار عنکبوت را به تماشاگران بیاورد. فقط در عوض آنها فقط او را روی سر همه انداختند. بنابراین مردم به مدت 20 دقیقه در یک وب نامفهوم گرفتار شدند ، تا اینکه خدمات تئاتر آنها را بیرون کشید.

طبق برآوردهای اولیه قرار بود این نمایش 1.1 میلیون دلار در هفته برای هزینه های فنی هزینه کند. این به این معنی است که “مرد عنکبوتی” برای رسیدن به صفر باید 4 سال مخاطب کامل را جمع می کرد. خیلی بلند پروازانه ، حتی برای گاومیش کوهان دار برادوی.

تهیه کنندگان مدتهاست اعلامیه مطبوعاتی را به تعویق می اندازند و سعی می کنند توطئه ها را واضح تر کنند و بدلکاری ها را ایمن تر کنند. اما منتقدان بی صبر به سادگی بلیط می خریدند و چاقوهای خود را تیز می کردند. هادلی فریمن از روزنامه گاردین این شیرین کاری ها را “هیچ چیز جذاب تر از سیرک های تخفیف دار” نمی داند و موسیقی را “در حد متوسط ​​، بی صدا و فراموشکار” مرگبار می کند. بن برانتلی از نیویورک تایمز موافقت کرد که این آهنگ ها “در یک زنگ مستمر الکترونیکی با حجم های مختلف ادغام می شوند ، مانند یک سردرد مداوم.”

در مارس 2011 ، کارگردان عملگرای تر فیلیپ ویلیام مک کینلی جایگزین جولی تیمور شد. هنگامی که نسخه به روز شده سرانجام افتتاح شد ، هفت ماه پس از اولین پیش نمایش ، ساختار آن ساده تر شد و بازبینی ها لطیف تر بود. این نمایش تا ژانویه 2014 ادامه داشت. اما معلوم شد که حفره مالی عمیقی که تولیدکنندگان به آن افتاده اند با زندگی طولانی و شاد در برادوی ناسازگار است. اما “مرد عنکبوتی” به عنوان وحشتناک ترین موزیکال قرن ، برای همیشه در تاریخ او باقی خواهد ماند.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>