ورا واسیلیوا در مورد بازی روی صحنه در سن 88 881111000110888 صحبت کرد ورا کوزمینیچنا در آستانه سالگرد خود را منزوی کرد. وزیر فرهنگ مسکو گفت: “من از جشن سالگرد خودداری کردم ، هنرمندان نسل او باید از آن الگو بگیرند.” و ما با او در آشپزخانه او در آربات قدیمی نشسته ایم. بیرون پنجره ها ، پاییز خاموش شده است. ورا کوزمینیچنا چای می ریزد. کفش های راست ، کفش پاشنه کوتاه ، آرایش شسته و رفته موهای خاکستری. فکر می کنم “نه بازیگر واسیلیوا”. – ملکه انگلیس ، الیزابت! ” فقط در این سال سن احساس شد – Vera Kuzminichna ، فکر می کنم شما می توانستید نقش ملکه انگلیس را بازی کنید. – بله؟ آیا شما فکر می کنید؟ بنابراین فکر می کنم اینا چوریکووا کاملاً نقش ملکه انگلیس را بازی می کند (نمایش “مخاطب”. – MR ). متأسفانه ، من کل اجرا را ندیده ام – فقط قطعاتی ، اما حتی زشتی آن که در واقع زیباست ، با احساس آرامش و عزت من ، مشخصه یک شخص سلطنتی ، همزمان است. – و ملکه الیزابت یک زیبایی نیست ، او چهره ای نسبتاً ساده دارد ، اما چه کاریزما! مثل شما: جذابیت باورنکردنی سادگی و قدرت – برای زندگی و صحنه. – بله ، من بازی می کنم و اگر قدرت کافی داشته باشم ، فکر می کنم بیشتر بازی کنم. اکنون من سه اجرا دارم: “استعدادها و ستایشگران” ، “ورا” (در “زیر شیروانی” ، زیر سقف تئاتر) ، اما با “جذابیت کشنده” تصمیم گرفتیم صبر کنیم ، زیرا لباس های زیادی وجود دارد و از پله های تند بالا می روید. و از آنجا که پاهای من دیگر زیاد نیستند ، فعلا منتظر خواهیم ماند. – صادقانه بگویم ، حضور در صحنه 95 سالگی یک رکورد مطلق است. – دشوار ، بسیار دشوار. یک ترس بسیار بزرگ وجود دارد – فراموش کردن متن ، ترس از تلو تلو خوردن ، زیرا چرخش در حال چرخش است … و مردم در آن صورت چه فکری می کنند؟ می دانید ، مارینوچکا ، من سن زمانی که ما از Fatal Attract عبور کردیم را احساس نکردم ، زیرا من علاقه زیادی به نقش داشتم. فقط امسال من سنم را احساس کردم ، و قبل از آن مثل 60 سالگی بازی کردم. و بعد ناگهان احساس می کنم مثلاً نامی را به خاطر نمی آورم – چنین مزخرفاتی ، به نظر می رسد وقتی بازی می کنید چه ارزشی دارد؟ اما کاملاً یکسان … آنها می گویند که بازیگران مسن معمولاً با گوشه ای در گوش خود بازی می کنند – نمی دانم ، من آن را امتحان نکرده ام. حالا شاید سعی کنم اما در “ملکه بیل” نقش این نقش را دارد: کنتس بسیار پیر است ، بنابراین من می توانم مدت ها غر بزنم ، عصبانی شوم ، از خودم و بنده عصبانی شوم و با آرامش منتظر یک اشاره باشم. البته همه اینها لذت نیست. سخت است ، اما هیچ کاری نمی توان انجام داد – 95. اما اجازه دهید در مورد سلامتی صحبت نکنیم – هنوز هم چیز کمی به ما بستگی دارد. با الكساندر شیروینت و مارك زاخاروف. عکس: از بایگانی شخصی – آیا از اینکه اجراهای شما بدون شما صحنه را ترک می کنند متاسف نیستید؟ – به عنوان مثال ، “جذابیت کشنده” نمایش طنزی نیست که برای تئاتر ما بسیار ضروری باشد. این هدیه شخصاً به من تعلق گرفت ، زیرا قبلاً هرگز چنین نقش هایی را نداشته ام. و نقش معلوم شد. بنابراین ، وقتی جایی صحبت کردم که می توان شخصی را برای نقش من معرفی کرد (به عنوان مثال ، زویا زلینسکایا یا سوتوچکا ریابووا) ، آنها به من گفتند: “بدون تو ، این اصلاً مثر نیست.” من فکر می کنم که مجبورم یک بار با الکساندر آناتولیویچ صحبت کنم (شیروینت. – م. ر. ). اما اگر او در این امتیاز به هر چیزی فکر کند ، مهم نیست که من چه فکر می کنم. به هر حال ، بازیگران اکنون بسیار صادقانه کار می کنند. به عنوان مثال ، سوتلانا ریابووا – او بسیار رشد کرده است. من گاهی فکر می کنم که او می تواند نقش من را در Fatal Attraction بازی کند – او چنین روده قدرتمندی دارد! پس چه ، آن جوان؟ همچنین می توانید صورت خود را با آرایش پیر کنید. اکنون من در چنین وضعیتی به سر می برم که فردی با وجدان باید برود و بگوید: “دیگر حق بازی ندارم.” من وجدان دارم ، اما قدرت رفتن و گفتن … خوب ، من نمی توانم! مدام فکر می کردم: شاید در طول قرنطینه نقاط قوت به وجود بیایند. خوب ، اگر آنها نیایند … تنها چیزی که برای من دشوار نیست این است که از طرف خودم با مخاطبان صحبت کنم. و اینگونه نمایش “ایمان” در “زیر شیروانی” طنز ظاهر شد. به طور کلی ، تا جایی که بتوانم خودم را پس انداز می کنم ، اما گاهی اوقات احساس ترس و شرمندگی دیوانه وار می کنم که حق ندارم در این حالت بیرون بروم و بازی کنم. جوانی اولیه. عکس: از بایگانی شخصی من هرگز در تئاتر با کسی دوست نبوده ام – اما بدون چاپلوسی – حقیقت را به شما می گویم و فقط حقیقت: برای سن پانصد سال فوق العاده به نظر برسید – من ممکن است همانطور که شما می گویید نگاه کنم … من شکایت نمی کنم ، اما اکنون در تجارت همان نیستم. – فکر می کنم این مسئولیت با شما صحبت می کند. – برعکس ، من حتی گاهی فکر می کنم: “چه هکی هستم!” و من حتی دوست دارم که یک مقدار هک باشد: اولاً ، این باعث احساس آزادی ، فرصت بداهه سازی می شود ، و ثانیا (این مسئله اصلی است) – نه چنین نگرانی ترسناک نسبت به هیچ یک از اشتباهات من. و وقتی کارم را جدی می گیرم ، هر انحرافی از حقیقت چشمگیر است. – چه تعداد افراد جالب ، هنرمند شگفت انگیز در زندگی شما وجود داشتند! آیا دلتان برای هیچ یک از شرکای خود تنگ شده است؟ – کسانی که دیگر وجود ندارند – من به آنها فکر نمی کنم. به عنوان مثال ، من با یوری اوشاروف با لذت بازی کردم و او را بسیار دوست داشتم. آندریوشا میرونوف چنان درخشان بود که من فهمیدم: در کنارش ، که می گویم والچکا شاریکینا – هیچ چیز در بازی او تغییر نخواهد کرد. او واقعاً به یک شریک احتیاج نداشت. – آیا او چنین شریکی بی تفاوت بود؟ – نه ، بی تفاوت نیست ، اما او خیلی به نقش خود مشغول بود و هرکسی که در آن لحظه در کنارش بود ، ارزش مطلوبی برای او نداشت. اما او فردی کاملاً تحصیل کرده بود: من هرگز او را بی ادب و حتی بیش از حد عقیم یا ناسپاس ندیده بودم. همه چیزهایی که یک فرد تربیت یافته باید داشته باشد ، او داشت: آرزوی کمک ، دست دادن و بالا بودن. و بازی با او خوب بود ، زیرا مخاطبان همه از او برق گرفته بودند. پس از اینها ، من جدا هستم ، هرگز در تئاتر با کسی دوست نبوده ام. اینجا اولچکا آروسوا است – او خوش مشرب بود ، روح هر شرکتی بود ، شاد ، دلسوز ، همیشه با عقلانیت ، اما من به نوعی … آرام ، احتمالاً. خوشبختانه که ما آخرین اجرای “Requiem for Radames” را با او بازی کردیم ، روموچکا ویکتوک – من ، اولیا و النا اوبرازتسوا. ما این اجرا را دوست داشتیم و با لذت زیادی از یکدیگر بازی کردیم. اولیا همیشه مرا کوزمیشکا صدا می کرد. و در این زمان ، به طور موازی در تئاتر مالی ، “ملکه پیک” را تمرین می کردم و یک بار هم که صحنه ای بازی کرده بودم ، در راه بال ها ، پا به لبه لباسم گذاشتم و افتادم – شانه ای که از جا در آمده بود. تئاتر بلافاصله گفت: “خوب ، اینجا ملکه بیل است و انتقام گرفته است.” اما من همچنان به بازی “Radames” ادامه دادم و در صحنه های عمومی اولگا شانه ام را گرفت و تکرار کرد: “Verushechka ، نگه دارید ، نگه دارید ، در غیر این صورت ما عملکرد را از دست خواهیم داد …” نمی دانم ، شاید اجرا ارزش آن را نداشت ، اما نکته شگفت انگیز این است که احساس کردیم تماشاگران می آیند و به ما سه نفر می گویند: “ما شما را دوست داریم.” شاید لحظه هایی که آنها چندان علاقه ای به آنها نداشتند ، اما منتظر بودند چه موقع می توانند کف بزنند ، یعنی عشق خود را از آن طریق نشان دادند. و در “کشش Fatal” هنوز احساس می کنم که چگونه آنها گوش می دهند ، تماشا می کنند ، و نه اینکه “این چه زمانی پایان می یابد؟” – و فقط در فینال تحسین کنید. – یک س moreال دیگر در مورد گذشته: داستان چگونگی ورود لیودمیلا گورچنکو به تئاتر طنز چقدر صحت دارد؟ گفته می شود وقتی او وارد صحنه شد ، کل بازیگران خانم طنز ، که در سالن نشسته بودند ، چیزی شبیه تحقیر به او نشان دادند … – من در مورد همه زنان اطلاعاتی ندارم ، اما در بحث بحث کاملاً سرد شده بود. به نظر می رسید که این لرز می گوید: او عادت دارد که یک پریمیر باشد ، اما در تئاتر شما باید درک کنید که اصلی ترین مسئله خود اجرا است. به نظر می رسید ستاره شدن او مانع اینجا شده است. اما سالها بعد ، در دهه 90 ، او هنوز هم با شورا (الكساندر شیروینت. – م. ر. ) در نمایش “میدان نبرد پس از پیروزی متعلق به غارتگران است” بازی كرد. و اتفاقاً ، اینا چوریکووا با گزیده ای دراماتیک از تورگنیف در تئاتر ما ظاهر شد و سپس من او را خیلی دوست داشتم. اما من فهمیدم که در تئاتر طنز او به سرنوشت من روبرو شده است: یعنی از نظر اخلاص چنین نقشهایی به او داده نمی شود که در آنها زیباترین است. و من در شورای هنری گفتم: “من به جای او به تئاتر ما نمی روم.” بعد از همه ، نقش ها در اجراهای ما کم عمق بود: خوب ، یک دختر زیبا باید یک آهنگ بخواند ، با دوست پسر خود دعوا کند و بعد از یک عمل با او صلح کند و با هم آواز بخوانیم. از این نوع نقش های زیادی وجود داشت – ماشا ، اولیا ، زینا ، تانیا (این در مورد نام ها نیست) – اما در آنجا بازیگر چیزی برای بازی نداشت. و من معتقدم که اینا چوریکووا با این واقعیت که او را نگرفتند نجات یافت: او اینجا می مرد. من خودم همیشه از چنین نقش هایی رنج زیادی برده ام. او کمدی است ، اما مطمئناً یک جنبه دوم دارد: درام عمیق ، ناتوانی در زندگی در اطراف. بسیار عمیق تر است – و سپس برق می زند. دو بزرگ واسیلیف: ورا کوزمینیچنا و ولادیمیر ویکتوروویچ. عکس: از بایگانی شخصی دیگر هیچ مزرعه وحشتناکی جمعی در من وجود نداشت – آیا تا به حال سعی کرده اید به تئاتر دیگری در مسکو بروید ، جایی که می توانید نقشی مطابقت داشته باشید؟ – نه ، من باور نمی کردم کسی مرا ببرد. من هرگز ندیدم که مدیران علاقه ای به خودم داشته باشند. بنابراین بیا و بگو: “من دوست دارم ژولیت ، یا آدرین لکوورور ، یا حتی مادام بواری را بازی کنم!” – به معنای محکوم کردن خود به تمسخر بود. آنها می گفتند: “احمق آمده است.” بنابراین هرگز حتی به ذهنم خطور نکرد. من مطمئن بودم که اگر مورد علاقه من باشد ، کسی حداقل روزی می گوید: “خوب بود اگر در تئاتر ما بودی.” اما این هرگز در جایی گفته نشده است. بنابراین ، قدم زدن و آستانه کتک زدن ، بازی در نقش های درام شوروی در تئاتر من (من نقش های خوبی بازی کردم) خنده دار بود. – من از عزت نفس هوشیار شما متعجب هستم. بازیگران زن معمولاً خود را بیش از حد بزرگ ارزیابی می کنند ، بنابراین از انتظار ناامید می شوند ، رنج می کشند و شما … – این اتفاق می افتد که آنها بیش از حد بزرگ شده باشند. اغلب گیجی وجود دارد: من می خواهم ، اما آیا می توانم؟ من می توانم چیزهای زیادی بخواهم ، اما درک کنید … من چیزهای زیادی درباره خودم فهمیدم. – اما در آن دوره پربار برای سن خود ، آیا شما قبلاً فهمیده اید که می توانید در باغ گیلاس رانسکایا را بازی کنید؟ – در برهه ای از زمان ، من مطمئناً فهمیدم که نمی توانم ، زیرا در آن زمان نژاد ماده خاصی نداشتم. من نمی دیدم که می توانم خودم را به چنین نقش هایی علاقه مند کنم. بنابراین ، بعضی اوقات بعضی از قطعات را فقط برای خودم یاد می گیرم – گویی که بررسی می کنم: آیا می توانم آن را روی صحنه احساس کنم؟ اما بعد از مدتی معلوم شد که می توانم. و در اورل و در تراور بعداً در نقش رانسکایا بازی کردم ، اما در حال حاضر بیش از 50 سال داشتم. – یعنی نژاد و اشراف سرانجام ظهور کردند؟ – خوب ، در هر صورت ، دیگر هیچ چیز مزرعه ای کاملاً اشتراکی در من نبود. هرچه جوانتر بودم ، به قهرمانانم نزدیکتر می شدم – نستیا از فیلم “داستان سرزمین سیبری” یا اولگا از “عروسی با جهیزیه”. کارگردان بوریس راونسکیخ ، که عروسی را ساخت ، هر بازیگری را دوست داشت. با عشق نشان دادن ، لذت بردن از بازی خود. بنابراین زندگی به من هدیه های زیادی داد … – چگونه می توان رقم را در 95 نگه داشت؟ راز ورا واسیلیوا چیست؟ – می دانید ، مارینوچکا ، من هرگز چنین چیزی نداشته ام که به طرز وحشیانه ای بهبود پیدا کنم و سپس نمی دانم چگونه وزن کم کنم. همیشه یک وزن – به اضافه یا منهای دو کیلوگرم. این طبیعت است ، نه نتیجه کار زیاد خودتان. از این گذشته ، من آدم تنبلی وحشتناکی هستم و اگر احساس نمی کنم کار کمی انجام می دهم. اما شما تقریباً همیشه نمی خواهید. حتی وقتی که ازدواج کردم ، من و ولودیا (هنرمند ولادیمیر اوشاکوف – شوهر فقید ورا کوزمینیچنا. – آقای ) در یک اتاق پنج متری در یک خوابگاه تئاتر زندگی می کردیم ، من یک خانه دار آنا ایوانوونا داشتم … قبل از ما ، او به عنوان یک آشپز برای برخی از افراد مهم کار می کرد و دوست داشت تکرار کند: “آقایان واقعی فقط بازی می خورند.” و وقتی از او خواستیم مرغ بپزد ، گویا ما را تحقیر می کند: “فقط افراد ساده مرغ می خورند.” من با انزجار آشپزی کردم ، پوست مرغ روی زمین افتاده بود و سپس تاتیانا ایوانوونا پلتزر ، با صدای دود و دود ، به کل خوابگاه فریاد زد: “ورا ، برو دنبال بنده ات تمیز شو!” و من رفتم و تمیز کردم. تاتیانا ایوانوونا شگفت انگیز بود. و والنتینا توکارسکایا ما چه بود! زنی با سرنوشت دشوار ، قدرت عظیم ، اما هرگز چیزی نگفت ، اگرچه اسارت آلمان را گذراند و سپس – اردوگاه های استالین در وورکوتا. اما تا زمانی که من او را به یاد می آورم ، او همیشه می خندید. او یک زن زرق و برق دار بود! او به من گفت: “بیایید به بازار برویم ، ورا ، من نیاز به خرید کفش های پاشنه بلند دارم.” – “آیا راه رفتن روی بلندی سخت نیست؟” – من پرسیدم. “سخت نیست. اگر زن هستید ، باید بالا بروید. ” با نوه سوتا. عکس: از بایگانی شخصی خداوند برای چیزی به من پاداش داد – من به شما گوش می دهم: چند زندگی کرده اید! – بسیاری ، و همه آنها متفاوت هستند. همه چیز در خانه والدین بسیار متوسط ​​بود ، نمی توان رویای هیچ تئاتر را دید. و سپس – سینما ، تئاتر ، جایزه استالین … – فکر می کنم شما تنها کسی هستید که آن را دارد؟ – شاید این یک داستان خارق العاده از زندگی من است: در سال سوم موسسه ، یک دختر ناشناس ناگهان وارد یک فیلم می شود ، و حتی خود پیریف! این دستیار او بود که مرا در مدرسه تئاتر هنر مسکو یافت. من آن را دیدم و به راحتی گفتم: “فردا به گروه ایوان الكساندروویچ بیایید – او نمونه هایی خواهد داشت.” من اومدم ابتدا لباسم بود ، اما او این کار را دوست نداشت و آنها مرا به لباس نستنکا تغییر دادند. او بوریس آندریف را صدا کرد (شهرت او آن موقع زیاد بود) ، ما با او صحنه ای بازی کردیم و پیریف دستور داد: “تزئینش کن. نستنکا بازی خواهد کرد. بیایید همه به پراگ برویم. ” و برای اولین بار در زندگی خود را در خارج از کشور یافتم: یک شهر الهی ، پول کلان … در آنجا برای خودم یک کت مهر و موم خز با یقه مجلل برای زمستان و یک رنگ خاکستری برای بهار خریداری کردم. بنابراین من لباس پوشیده بودم. همه خوشحال بودند. اما به اندازه کافی عجیب ، بعد از فیلمبرداری تقریباً رابطه ای با کسی برقرار نکردم: نه با “نامزد” ام – بوریس آندریف و نه با مارینا لادینینا. فقط کمی با ولودیا دروژنیکوف. ما به گونه ای فورا از هم جدا شدیم: همه کار دارند ، با کنسرت سفر می کنند … یک زندگی عظیم و عظیم ، که ظاهراً زمانی بوده است ، اما با شخص دیگری. اما اکنون کاملاً متفاوت شده است … – شما یک اسم فوق العاده دارید – ورا. بله ، و روز 30 سپتامبر – ورا ، نادژدا ، لیوبوف و مادرشان سوفیا – ما افتخار می کنیم. به چه چیزی اعتقاد دارید؟ – سوال غیر منتظره است. اما من به او اینگونه جواب می دهم: به طور کلی ، من به خدا ایمان دارم. برای من خدا مهربانی ، عدالت ، آرزوی خوشبختی برای مردم است. گاهی بخشش و دلداری. داشا میلوسلاوسکایا ، مانند یک دختر. عکس: از بایگانی شخصی – به چه چیزی امیدوار هستید – و به خصوص به امروز می توانید به چه چیزهایی امیدوار باشید؟ – حالا من امیدوارم که برای من خیلی بد نشوم ، که برای من و داشا من بد خواهد بود (داریا میلوسلاوسکایا یک اقوام نیست ، بلکه نزدیکترین فرد به ورا کوزمینینا است. – تقریبا. تأسیس ). از این گذشته ، من هیچ کس از خانواده ام ندارم. امروز خانواده من داشا و دخترش Svetochka هستند. او مرا مادربزرگ صدا می کند – و من هرگز فکر نمی کردم که هرگز مادربزرگ شوم. من و داشا 30 سال با هم هستیم. او از کودکی به خوبی پرورش یافته است ، دو زبان را کاملا می داند. او کاملاً با من سر و کار دارد. و اگرچه پدر داشا زنده است ، او یک خواهر دارد ، اما برای من مانند یک دختر است. او یک پاداش در زندگی من است ، اما نمی دانم چرا. این خدا بود که برای چیزی به من پاداش داد. – آیا درک کرده اید که عشق در طول یک زندگی طولانی چیست؟ – بسیاری نمی دانند چیست و من هم نمی دانم. احتمالاً عشق خوشبختی است. وقتی دوست داری می خواهی زندگی کنی. حتی اگر عشق بدون متقابل باشد. من این را می گویم: خدای نکرده کسی را دوست نداشته باش.

هنرمند مردم اتحاد جماهیر شوروی ، برنده جایزه استالین ، پیرترین بازیگر تئاتر طنز ورا کوزمینینا واسیلیوا یک تاریخ شگفت انگیز را جشن می گیرد – 95 سال

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>