در نمایشگاه “غرق شدن در اعداد” ، هنرمندان عواقب همه گیر

را درک کردند

پروژه “غرق شدن در تعداد” با آثار هنرمندان که مدتها قبل از همه گیری ساخته شده اند ، آغاز می شود. به عنوان مثال ، این نقاشی “من در قبال شما مسئولیتی ندارم” بر اساس اپرای “Lohengrin” ساخته ریچارد واگنر است. نویسنده قطعه خود را از طریق یک برنامه ویژه منتقل کرد ، که امکان تجسم صدا و شکستن آن را به خطوط روشن (ضخامت آنها بستگی به زمین دارد) امکان پذیر می کند. در والیلی آن تولید واسیلی كاندینسكی حضور داشت كه نوشت: “كلمه صدای درونی است.” آثار تاتارینتسف نیز این صدای داخلی را دارند – بیشتر آثار به نوعی با این کلمه مرتبط هستند. نقل قول از رساله های لودویگ ویتگنشتاین ، فیلسوف اتریشی که معتقد بود زبان جهان را منعکس می کند ، از آنجا که ساختار منطقی زبان با ساختار هستی شناختی جهان یکسان است ، در بیشتر آثار جریان دارد. در طول جنگ جهانی اول ، ویتگنشتاین در اسارت روسیه بود. در اینجا او عاشق ادبیات روسیه شد و حتی “جنایت و مجازات” را به روش خود بازنویسی کرد ، و بر هر کلمه تأکید کرد. در این نمایشگاه نقل قول های وی را می توان در بین آثار یافت – فقط کافیست دوربین تلفن خود را به سمت کد QR هدایت کنید و پیامی از طرف فیلسوف دریافت کنید. به عنوان مثال – “یک تصویر یک واقعیت است.”

چنین عباراتی پروژه های “خارج از مرزها” (نویسندگان را به عمد عنوان را با هم می نویسند) ، “ماهیت سکوت” یا “خط صدا” را تکمیل می کنند. متن ها و تصاویر در آثار تاتارینتسف ها به تصاویر-واقعیات فلسفی آمیخته شده اند. بنابراین ، “خارج از محدوده” (مجموعه 18-2017) متون متنی است که تحت شرایط زندان توسط نویسندگان بزرگی (سالتیکوف-شوچدرین ، داستایوسکی ، گومیلف ، خرمس ، برودسکی و غیره) نوشته شده است. این آزمایشات تا حدی با رنگ سیاه پوشانده شده است – به همین ترتیب ، بسیاری از نامه های نویسندگان در زندان توسط سانسورگران پاک شد. به نظر می رسد کلمات اسیر سطح بوم می شوند. متن ها در شرایط انزوای زیبا مانند زندانیان آزاد اندیشه قرار دارند ، زیرا اخیراً هر یک از ما در قرنطینه هستیم. صدای رنگارنگ در مینیمالیسم تاتارینتسف.

آثار جدیدی که در طی روزهای انزوا خلق شده اند ، بازتاب هایی درباره فلسفه زبان و رنگ ، وضعیت آزادی و عدم آزادی را ادامه می دهند. آنها در طبقه چهلم ارائه می شوند ، جایی که تماشاگران توسط یک آسانسور سریع السیر تحویل می شوند – و احساس پرواز به فضای هنری یک واقعیت جدید به نوعی ادامه ایده های نویسندگان پروژه می شود. در اینجا ، در آسمان ها ، کار اصلی نمایشگاه – “غرق شدن در تعداد” – از مردم استقبال می شود. پیش از ما اسلحه های کوچک ساخته شده از سرامیک است. ذوب می شود و به لکه های سیاه تبدیل می شود. این نصب با لعاب های چند بافت ساخته شده است و بنابراین بسیار براق و اغوا کننده به نظر می رسد. این تصادفی نیست ، زیرا هر آنچه وحشتناک در جهان اتفاق می افتد ، مردم را مجذوب خود می کند ، علی رغم همه وحشت و بی رحمی خود را مجذوب خود می کند. در نزدیکی آن می توانید نقل قول هایی از دعای چرنوبیل توسط سوتلانا الکسیویچ پیدا کنید: “مردی با اسلحه در منطقه … چه کسی می تواند در آنجا شلیک کند و از کسی محافظت کند؟” از فیزیک … از ذرات نامرئی … به زمین یا درخت آلوده شلیک کنید؟ .. “

– سوتلانا الکسیویچ می گوید که جهان در حال آماده سازی برای یک جنگ بزرگ اتمی بود و تهدید از طرف دیگر بود. و او نامرئی است. جهان برای آن آماده نبود ، – می گوید اولگ تاتارینتسف. – ما این نصب را در قرنطینه انجام دادیم. در اینجا اسلحه های کوچکی از کشورهای مختلف جهان – آمریکایی ، آلمانی ، اسرائیلی و ما وجود دارد که اکنون نیازی به آنها نیست و از اهمیت بالایی برخوردار نیستند و تاری می شوند و به لکه تبدیل می شوند. و در کنار آن ، ما صفحات گرافیکی با تعداد آماری از بیماری همه گیر – آلوده ، بهبود یافته و مرده – را نشان می دهیم. این اعداد ناپدید می شوند ، پاک می شوند. اینها ارقام ضعف کل جهان ما هستند.

این مجموعه گرافیکی با آمار نیمه پاک شده اپیدمی با یک سری دیگر ادامه می یابد – با نقل قول هایی از لودویگ ویتگنشتاین ، توسط هنرمندان به نقاشی های پر سر و صدا و در عین حال بی صدا. تصادفی نیست که نقل قول نهایی این پروژه عبارت این فیلسوف اتریشی بود: “صحبت درباره آنچه غیرممکن است ، در مورد آن باید سکوت کرد”. “بخوانید” کار تاتارینتسف ها بین خطوط دنبال می شود. اما هنوز هم آنها یک ایده مهم را با صدای بلند در کار “استتار” بیان می کنند. این نصب نشان دهنده اسباب بازی های کودکان است که از سرامیک ایجاد شده اند. اسم حیوان دست اموز ، مهر و موم و اسب چند رنگ به گونه ای رنگ آمیزی شده اند که در رنگ های استتار مخلوط می شوند. اثر هنری “استتار”.

– اکنون زیبایی شناسی جنگ بیشتر و بیشتر در جهان وجود دارد. کودکان با تپانچه بازی می کنند ، بزرگسالان با اشتیاق ستیزه جویان را تماشا می کنند ، شبکه های تلویزیونی اخبار مربوط به درگیری های نظامی را نشان می دهند. همه اینها ما را به جنگ اعتیاد می دهد. ما می خواهیم نشان دهیم که این محبوبیت پرخاشگری چقدر مضر است ، بعداً به چه چیزی منجر می شود … به نظر من همه باید از خودش شروع کنند – کمتر روی وحشتهای دنیا تمرکز کنید ، برای فرزندان خود اسلحه اسباب بازی نخرید و شاید بعد از آن دنیای ما کمی مهربان تر می شود ، – اولگا تاتارینتسوا مطمئن است. کار “من در قبال شما مسئولیتی ندارم.”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>