“دفتر خاطرات محاصره” در MIFF برنده شد ، کارگردان تهدید شد

همانطور که تیمور Bekmambetov جوایز اصلی را فرموله کرد ، این جایزه برای مهارت حرفه ای ، نه برای کار موفق یک بازیگر یا اپراتور داده نشده ، این یک جایزه برای پیامی است که نویسندگان به بیننده ارسال می کنند. و آنها به شرح زیر می گویند: ما در دوران سختی زندگی می کنیم ، ضد عفونی کننده ها را بر روی میکروفون می پاشیم ، آزمایشات زیادی همچنان در انتظار ما است ، اما بزرگترین گناه ، ناامیدی است و ما از همه چیز زنده خواهیم ماند و بهتر خواهیم شد. Bekmambetov سخنان یکی از قهرمانان “دفتر خاطرات محاصره” را نقل کرد که حتی اوقات وحشتناک تری نیز وجود داشته است.

آندری زایتسف را لمس کرد ، که به سختی در آزار و شکنجه ای که پیرامون فیلم هنوز اکران نشده اش رخ داده بود ، شعر “بزرگ-بزرگ-نوه ها” از کورنی چوکوفسکی را خواند. این در سال 1944 نوشته شده و به کودکان لنینگراد اختصاص داده شده است ، و خطوط زیر وجود دارد: “بر شما هجوم می آورم / سالها پس از سالها / و شما پیر می شوید …”

آندری با بازدید از جشنواره های مختلف بین المللی به همکاران خود گفت که قصد دارد فیلمی درباره محاصره لنینگراد فیلمبرداری کند و هیچ یک از آنها نمی فهمید که این ماجرا چیست. هولوکاست را همه به یاد می آورند ، اما هیچ کس از قربانیان ما چیزی نمی داند. “ما یادآوری نمی کنیم ، و معلوم شد که این اتفاق نیفتاده است ، و رنج مردم مانند آب به شن و ماسه رفت. همه چیز می تواند دوباره اتفاق بیفتد. این فیلم گرفته شده است تا ما چیزی را فراموش نکنیم. ”گفت: آندره زایتسف.

برای نقش مرد خود ، بازیگر و کارگردان اسرائیلی گور بنتویچ شناخته شد ، که عملاً در فیلم خودش “مثل پنیر در کره” بازی کرد. او آرزو داشت که با همسرش که در این فیلم نیز بازی کرده به مسکو بیاید ، اما در پایان مجبور شد از کسانی که برای این مراسم جمع شده بودند ، از صفحه نمایش وقتی در خیابان خلوت تل آویو بود ، درخواست تجدید نظر کند. گویی به طور تصادفی ، بنتویچ از کنار ساختمان تاریخی اولین سینمای شهر واقع در کنار خانه اش عبور کرد. اما کارگردان نمی تواند اتفاقی اتفاقی داشته باشد. اصل شد.

اولین بازیگر بریتانیایی مگان پورویس ، که هنوز حتی در کشورش کم شناخته شده است ، به عنوان غیابی بهترین بازیگر زن اهدا شد. برخی او را در بی رقمگی Bjork در Dancing Darkness مقایسه کرده اند. مگان در اولین فیلم “هیلدا” ریچی پالام فیلمبردار تازه کار بازی کرد که به دلیل کارگردانی در جشنواره بین المللی فیلم مسکو “جورج نقره ای” جایزه دریافت کرد. برای اینکه خانم بازیگر از احساسات لازم برای این نقش اشباع شود ، او را به گرمترین نقاط لندن انداخت. همانطور که خود کارگردان گفت: “مگان قبل از فیلمبرداری کل سال را شخم زد.”

هیئت منصفه این داستان خانوادگی فروتنانه در شکل غیرمعمول آن است. از طریق موسیقی و رقص به او گفته می شود. ریشی پالام به یاد می آورد: “من نمی دانم که چگونه توانستیم فیلم را بسازیم. در مسیر سه ساله ما موانع زیادی وجود داشت. گروه فیلمبرداری 16 نفره با انجام 450 عملکرد کار می کردند. به ما گفتند: “ما به ستاره های درخشان احتیاج داریم ، درغیر اینصورت هیچ کاری جواب نمی دهد.” اما من کسی را به جز مگان با ستاره ای ندیده ام. من به نسل خود نگاه می کنم و می فهمم که رویاها همیشه تحقق نمی یابند. جشنواره مکانی است که می توانید جوانان را در آن پرورش دهید ، به آنها فرصت دهید بالها را از پشت احساس کنند. ”

دو جایزه برای یک فیلم نشان می دهد که یا همه واقعاً آن را پسندیده اند ، که برخی از تردیدها را ایجاد می کند (هیچ چیز اصلی در آن وجود ندارد) ، یا تفاهم در مورد فیلم های رقیب دشوار بود ، همانطور که اغلب در هیئت داوران اتفاق می افتد. تیمور بکامبتوف پنهان نکرد: بحث ها داغ بود.

جایزه ویژه به فیلم “در سایه ها” توسط اردم تگگز کارگردان ترکیه ای اعطا شد که هفت سال پیش “فیلم” ذره “را در سی و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم مسکو” جورج طلایی “دریافت کرد. در متن جایزه جدید گفته شده است که این فیلم انسانیت جهان ما را به چالش می کشد ، جایی که تقریبا از بین رفته است. طبق نظر هیئت داوران ، حتی در تاریک ترین زمان ها نیز می توانید نور را ببینید.

کارگردان این تصویر را به عموی خود که یک ماه پیش او را از دست داده اختصاص داده است. مرگ وی مربوط به آسیب دیدگی شغلی بود. “در سایه ها” فقط در مورد یک کار هیولایی می گوید که زندگی انسان ها را می بلعد. این فیلم در جایی از گرجستان در یک کارخانه متروکه استخراج معادن و فرآوری دوران اتحاد جماهیر شوروی فیلمبرداری شد و “یادگارهای” مربوط به گذشته نزدیک توسط هایک کیراکوسیان ، فیلمبردار ارمنی ، که سخنرانی کوتاهی از صحنه به زبان روسی داشت ، اسیر شد.

برای زمانهای متوسط ​​، حضور حتی چند برنده از انگلیس و ترکیه در حال حاضر یک امر لوکس است. یکی از اعضای هیئت منصفه ، منتقد انگلیسی برایان وینر ، با همسر و فرزندانش به مسکو آمده و کاملاً خوشحال است. هشت روز فاصله از پایتخت روسیه برای او وحی بود.

“Nocturne” کره جنوبی توسط گوانگچا چون در مسابقات فیلم های غیر داستانی برنده شد – یک فیلم ظریف و لطیف در مورد یک نوازنده با اختلال اوتیسم. هیئت منصفه انتخاب زیادی داشت. برنامه مستند جشنواره به طور سنتی قوی است.

در مسابقه فیلم کوتاه ، بهترین فیلم “می ترسم چهره تو را فراموش کنم” نامگذاری شد. حتی در اختتامیه جشنواره ، بسیاری یکدیگر را نمی شناختند. این تصویر کوچک توسط یکی از بومیان مصر ، سامخ آلاد ، که در اروپا تحصیل کرده بود ، گرفته شده است.

جایزه ویژه اداره MIFF برای سالها خدمت به هنر سینما به طور غیرحضوری به سوتلانا دروژینینا اهدا شد. وی دیمیتری خراتیان را به دریافت جایزه تفویض کرد. و آنها از روی صحنه اظهارات تشکرآمیز او را می خوانند: “من نمی توانم در جایزه شرکت کنم. کار کار کار….” همانطور که دیمیتری خراتیان برای ما توضیح داد ، سوتلانا دروژینینا بی قرار در حال فیلمبرداری چهارمین “Midshipmen” است و خود را برای کار در دنباله بعدی آماده می کند ، که پنجمین فیلم است. علاوه بر این ، او در حالی که در اوج بیماری همه گیر بود در انزوا از خود کار می کرد.

در غیاب نیکیتا میخالکوف ، که هرگز در جشنواره حاضر نشد (آنها می گویند که او در قرنطینه است) ، آیین سنتی ترقه سمبل بسته شدن چهل و دومین جشنواره بین المللی فیلم مسکو باید توسط وزیر فرهنگ اولگا لیوبیمووا اجرا می شد. وی ابراز امیدواری کرد که در جشنواره بعدی همه ما بتوانیم همانطور که در محیط سینمایی مرسوم است بغل و بوسه بزنیم. چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم مسکو قرار است در ماه آوریل برگزار شود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>