ولادیمیر مولچانف ، مجری تلویزیون ، در مورد زندگی خود صحبت کرد “قبل و بعد از نیمه شب”

ولادیمیر کیریلوویچ هنگامی که در امور کاری ، آرامش خانه خود را در منطقه مسکو به آرامش منطقه اداری مرکزی تغییر داد ، دوباره مسکووی می شود. او با شور و نشاط از طریق آپارتمان خود در خانه آهنگساز افسانه ای در خیابان چایانف حرکت می کند و از تلفن هوشمند خود برای مقابله با جریان ایمیل استفاده می کند. اما حتی در این روال ، ولادیمیر مولچانوف موفق می شود وضعیت یک شیر سکولار را حفظ کند و هرگز لحظه ای خود کنایه از مارک تجاری خود را فراموش نکند. اینگونه بود که او با برنامه “قبل و بعد از نیمه شب” وارد زندگی تلویزیونی پرسترویکا اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شد. اینگونه بود که او در پروژه های خود ، که بعد از برنامه فوق العاده محبوب بود ، باقی ماند. او طی مصاحبه ای با MK اینگونه روی صندلی خانه خود نشسته است.

– دانشمندانی که با سن انسان سر و کار دارند اخیراً آنچه را که معمولاً پیری نامیده می شود ، بیشتر و بیشتر تحت فشار قرار می دهند. اکنون توصیه می شود با افراد زیر چهل و پنج سال جوانان تماس بگیرید. پانزده سال آینده میانگین سنی است. کسانی که از شصت تا هفتاد و پنج سال دارند در طبقه بندی بالغ قرار می گیرند. سپس – افراد مسن و کسانی که بیش از نود سال دارند صد ساله می شوند. آیا این درجه بندی برای شما مناسب است؟

– ما قبلاً آن را داشتیم که دفتر سیاسی برژنف تا آخرین جلسه نشست (می خندد). اتفاقاً من بعضی از آنها را ترجمه کرده ام. زبان اول من هلندی است و چند بار با سوسلوف کار کردم و به شچربیتسکی ، آلیف ترجمه کردم. فقط معلم من هلندی را بهتر از من بلد بود. آنها روزانه سه روبل پرداخت می کردند ، بنابراین عالی بود.

و در مورد کهولت سن ، به نظر من ، مهمترین چیز این است که فکر نکنم. به هر حال چیزی درد می کند. در فاصله کمی از روستای من استارایا روزا استخر المپیک قرار دارد و وقتی آنجا هستم ، هر روز یک کیلومتر شنا می کنم. بعلاوه ، سالی چند بار به شرم الشیخ پرواز می کنم تا ماهی را ببینم و پنج کیلومتر در آنجا شنا کنم. و وقتی به استخر نرفتم – پنج ماه تعطیل بود ، فهمیدم که مشکلی در بدن وجود ندارد. ظاهراً نمی توانید متوقف شوید. و بنابراین من سن را اصلا احساس نمی کنم. احتمالاً کمی غرغر کرد ، خدا را شکر ، هیچ تجاوز سالخورده ای وجود ندارد ، که برخی از دوستان من دارند.

– احتمالاً محیط جوانان نیز به شما کمک می کند: شما پنج سال است که در دانشگاه ها تدریس می کنید …

– احتمالاً دانش آموزان واقعاً چیزی به من می دهند. از آنها کلمات جدید ، نام انواع رپرها می شنوم … و البته آنها به من گوش می دهند – بعد از همه ، می توانم به شما بگویم که آنها مدرسه را گذرانده اند. آنها به سختی می دانند که در سال 1991 و 93 در نزدیکی کاخ سفید چه اتفاقی افتاده است. واقعاً نمی توان با آنها شوخی کرد. وقتی می گویید: “آنوشکا روغن ریخت” ، آنها به راحتی نمی فهمند که این چه چیزی است ، برای آنها این یک عبارت خالی است ، زیرا آنها بولگاکوف را نخوانده اند. اتفاقاً اینها روزنامه نگارهای آینده هستند – من در چندین دانشگاه کارگاه روزنامه نگاری دارم. در سال 1987 ، برنامه ولادیمیر ملچانوف “قبل و بعد از نیمه شب” به یک احساس واقعی در تلویزیون شوروی تبدیل شد.

– ظاهراً شما یکی از کسانی هستید که فقط رویای صلح را در سر می پرورانند …

– من از چهارده سالگی کار می کردم. وقتی تنیس بازی می کردم ، بورسیه ای دریافت کردم که بیشتر از حقوق APN بود ، جایی که پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه آمدم. وقتی چهارده سالم بود ، صد و چهل روبل به من پرداخت می شد ، به علاوه سه روبل در روز یک کوپن غذا و یک شکلات. و بنابراین در APN نشستم و فکر کردم: چرا شش سال در دانشگاه تحصیل کردم تا بعداً کمتر از ورزش دریافت کنم … بنابراین من همیشه کار می کردم و این دوره که کار متوقف شد برای من سخت بود. هر زوما ، البته کنجکاو است ، اما نکته اصلی این است که به پزشکان نباید اینگونه آموزش داده شود (می خندد).

– واقعاً همه ما تجربه نسبتاً عجیبی داریم. در طول مدتی که شما به روزنامه نگاری مشغول هستید ، امپراتوری سقوط کرد و سایر کشورها ویران شدند ، چندین انقلاب در تلویزیون رخ داد و فن آوری مانند آثار نویسندگان داستان های علمی شگفت زده شد. آیا می توانید آنچه را که اکنون تجربه می کنیم با برخی از وقایع زندگی پرمشغله شما مقایسه کنید؟

– شاید ، من چیزی برای مقایسه همه اینها ندارم. استالین وقتی من دو و نیم ساله بودم درگذشت ، بنابراین او را به خاطر نمی آورم. خروشچف را به یاد دارم ، روز ترور کندی را به یاد می آورم. وقتی پدرم وارد اتاق شد و آن را گزارش داد ، کندی بت من شد. سپس نوشتم که دو بت دارم: اولی نزدیکترین دوست پدر و مادرم ، جراح ارشد م ofسسه اسکلیفوسوفسکی ، بوریس الکساندروویچ پتروف ، و دیگری کندی است. من حمله به چکسلواکی را به یاد می آورم ، افغانستان را به یاد می آورم. من نگهبان شب بودم و برای سردبیرم پیامی در مورد فرود نیروهای نظامی خود آوردم. و ما بلافاصله نفهمیدیم چه اتفاقی افتاده است. من هم به جنگ رفتم و در ده زندان فیلمبرداری کردم ، از جمله زندانهایی که قاتل مادام العمر در آن زندانی هستند. اما این همه متفاوت است. اما من هرگز مثل الان روبرو نشده ام.

– با این حال ، شما مانند یک فرد گیج و ترسیده به نظر نمی رسید. شوخ طبعی شما شکست نمی خورد …

– من سخت کار کردم و پول خوبی کسب کردم و من و همسرم پس انداز می کنیم ، اما حقوق بازنشستگان با کمک هزینه چهار هزار روبلی چگونه زندگی می کنند؟ من فقط نمی توانم آن را تصور کنم. اینجا همسایه مستمری بگیر من ماهیانه پانزده هزار دلار برای دارو می پردازد. او همچنین کار کرد – و درآمد خوبی کسب کرد ، اما به عنوان مثال در دهکده ، جایی که من یک خانه کوچک دارم ، افراد مسن با حقوق بازنشستگی ده تا دوازده هزار نفر زندگی می کنند. می توانم تصور کنم که چند نفر دچار افسردگی شدید شدند. دیدم که چگونه مست شدند. اگرچه دلایل شادی وجود داشت. اینجا در روستای ما دوستی بین همسایگان به وجود آمد و تئاتر کودک ظاهر شد.

همه متفاوت هستند ، اما این بعد کاملاً جدیدی است که ما هنوز در آن زندگی نکرده ایم. به نوه ام که شانزده ساله است نگاه کردم و دلم برای او تاسف خورد. این حتی برای جوانان دشوارتر از ما بود. آنها عادت کرده اند که در همه جا با دوستان ، دختران بگردند – و اکنون همه چیز جدا شده است و شما فقط می توانید از طریق کامپیوتر صحبت کنید. گرچه شاید این آینده باشد ، شیطان فقط می داند.

اغلب از من سال می شود: تلویزیون چگونه خواهد بود و باقی خواهد ماند؟ من وقتی تلویزیون کار کردم به تلویزیون آمدم و اکنون چهارصد کانال در خانه دارم – چگونه می توان این را تصور کرد؟! در مورد آینده چطور؟ پنج هزار کانال؟ این وحشتناکه. احتمالاً شما هم نیازی به ترک خانه ندارید.

– من می فهمم که تلویزیون شما مبلمان نیست ، زیرا امروزه صحبت کردن در مورد آن مد است …

– من عاشق تماشای ورزش هستم ، و اتفاقاً در کل زندگی تلویزیونی ام ، جالبترین بازیهای المپیک در لندن و سوچی بود که برای یک کانال ورزشی میزبانی می کردم. این بزرگترین هیجان برای من بود ، از آن لذت بردم. من در مورد اهداف ، امتیازات و ثانیه ها صحبت نکردم ، اما با مربیان برجسته ، ستاره های باله ، نویسندگان دیوانه ورزش صحبت کردم … روزانه سه تا پنج ساعت پخش مستقیم – این را برای یک عمر به یاد می آورم.

– در مصاحبه ها گاهی اوقات تلویزیون مدرن را سرزنش می کنید ، از جمله برای زرد بودن آن. اگرچه در یک زمان این شما بودید که شروع به محبوبیت بیشتر تلویزیون کردید ، موضوعاتی را پیدا کردید که قبلاً درباره آنها صحبت نکرده اید و به افرادی که اجازه پخش ندارند مجاز بودید …

– این اصل اصلی ما بود – نشان دادن آنچه ممنوع است ، اگرچه مردم چیزهای زیادی می دانستند. یک بار به من گفتند که در حمل و نقل ، در مورد برنامه های ما ، کسی گفت: “آیا شنیدی ، او دیروز گفت که استالین جلاد است؟ ..” گویا آنها از این موضوع اطلاعی نداشتند. اما از روی صفحه نمی توانید آن را تشخیص دهید. یا وقتی برای اولین بار سرویس کریسمس را پخش کردیم. این البته در آن زمان هرگز نشان داده نشده بود.

اما ما هرگز مانند اکنون آلودگی نداشته ایم. ما از زیر دامن بالا نرفتیم و مطالعه نکردیم که چند بار شوریگینا معمولی با چه کسی خوابیده است ، چه کسی همجنس باز است ، چه کسی نیست … آنچه اکنون اتفاق می افتد به سادگی هیولا است. من بارها به اروپا رفته ام ، یک سال را در هلند گذرانده ام و همه جا تلویزیون تماشا کرده ام ، اما هرگز چنین موارد ناخوشایندی را ندیده ام. مردم را به حیوان تبدیل می کند. علاوه بر این ، افراد مشهوری که به چنین برنامه هایی می آیند ، در خارج از شغل خود ، لنگ ترین افراد هستند. آیا آنا نتربکو یا دنیس ماتسوئف به سراغ چنین کارهای ناخوشایندی می روند؟ فقط Dzhigurda یا برخی از Chaliapin این کار را انجام می دهند. با همسر کنسولا.

– اتفاقاً ، شما برنامه زندگی خصوصی را با لیکا کرامر میزبانی کردید ، جایی که آنها همچنین در مورد انواع موضوعات سکولار بحث کردند …

– ما هرگز رتبه های رشک برانگیزی نداشته ایم ، زیرا من و لیکا خوش اخلاق هستیم و توانایی پرداخت هیچ چیز ناشایست را نداریم. سپس فهمیدم که کشور به چه چیزهایی آورده شده است. یک بار خبرنگار آمریکایی را که در مسکو کار می کرد به استودیو دعوت کردیم. وقتی این زن به سرطان مبتلا شد ، گروه خود را جمع کرد و از خودش فیلمبرداری کرد. تمام مراحل مبارزه او با سرطان در این قاب ضبط شد و در پایان او بیماری را شکست داد. و بنابراین او قهرمان برنامه بود و افرادی در استودیو بودند که سرطان را نیز شکست دادند. بعد از برنامه ، رتبه بندی به من نشان داده شد: در ابتدا ، سهم زیادی است و پس از پنج دقیقه صحبت در مورد سرطان ، رتبه بندی تقریبا به صفر می رسد. همه زنان خانه دار بلافاصله از دنیا رفتند ، آنها نمی خواستند به آن گوش دهند. در اینجا Dzhigurda یا Chaliapin با ازدواج بعدی خود با چند پیرزن موضوع دیگری است.

– این اتفاق می افتد که مردم عادی همیشه علاقه مند هستند که در مورد چه چیزی بپرسند بسیار مناسب نیست. دوست خوب شما اورماس اوت زمانی علاقه مند بود که چند ستاره کسب می کنند …

– معمولاً این آخرین س hisال او در یک مصاحبه بود و برای لهجه اصیل استونیایی او هر چیزی بخشیده شد. به یاد دارم دوره ای بود که من و او هم در تلویزیون قدیمی Ren-TV کار می کردیم و هم اروماس برای ضبط برنامه ها به آنجا پرواز می کرد. ما یک طبقه شگفت انگیز داشتیم. فقط ایرنا لسنوسكایا می تواند چنین تلویزیونی را ارائه دهد. دو دفتر الدار ریازانوف ، سپس لنیا فیلاتوف ، میشا گورین ، ساشا آرکانف ، یوری نیکولین ، یورا روست – و دو دفتر من. و بنابراین من بعد از ضبط صدا اورماس را به محل خودم صدا کردم ، به او براندی دادم ، ما خیلی خوب صحبت کردیم.

من یک بار گفتم که من حکایتی راجع به استونی ها می دانم ، و او به عنوان یک فرد باهوش آزرده نخواهد شد. اروماس گفت: “البته.” و من گفتم در مورد اینکه چگونه یک پدر و دو پسر از میان جنگل به سمت مزرعه می روند و برخی حیوانات از طریق مسیر فرار می کنند. مکث طولانی پسر بزرگتر می گوید: “این یک سگ بود.” مکث طولانی دیگر. جونیور: “نه ، روباه بود.” و پدر در حال رفتن به خانه ، پدر می گوید: “دیگر بچه های داغ استونیایی بحث نکنید.” اروماس نیم دقیقه با دقت به من نگاه کرد و سپس پرسید: “پس چه؟” در اینجا مجبور شدم خودم را از خنده کنار بگذارم. من این زمان را خیلی دوست دارم و کار با ایرن شگفت انگیز بود – من آن را حتی بیش از قبل و بعد از نیمه شب دوست داشتم.

– اما شما با این نمایش در سراسر کشور مشهور شدید …

– این یک شروع و کسب شهرت بود که اتفاقاً به راحتی از دست می رود. من همیشه به دانشجویان می گویم: “شما می توانید ده سال شهرت خوبی کسب کنید ، اما چند کلمه شلخته و آن را از دست خواهید داد.” این دقیقاً همان اتفاقی است که برای برخی از افراد افتاد که در طول فشار دادن عملکرد ناموفق داشتند و پس از آن بیست سال آنها را به جایی نبردند.

– “قبل و بعد از نیمه شب” نوعی افسانه است. این برنامه در سال 1987 پخش شد ، زمانی که تلویزیون توسط افراد واقعاً ضد گلوله اداره می شد و در همه جا سانسور چند مرحله ای وجود داشت. آیا شما فوق العاده خوش شانس هستید که حتی توانسته اید این هوا را پخش کنید؟

– من در 3 ژانویه 1987 به تلویزیون آمدم. دو هفته بعد ، اولین نظرم را درباره اخبار روز ارائه دادم. سپس برنامه هایی برای ساختن یک برنامه صبحگاهی وجود داشت. ما تمرین را شروع کردیم ، و همه چیز بسیار خوب شد: اخبار ، موسیقی ، آب و هوا و غیره. اما مردم از Agitprop (بخش تحریک و تبلیغات کمیته مرکزی CPSU. – “MK” ) آمدند ، سازمانی وحشتناک که برخی افراد خاکستری در آن کار می کردند. آنها تمرین ما را تماشا کردند و گفتند که یک فرد شوروی به چنین برنامه ای احتیاج ندارد. و آنها رفتند. البته همه ما بسیار ناراحت بودیم ، اما مسئولان تصمیم گرفتند که تسلیم نشوند و پیشنهاد کردند که برای ساختن برنامه شبانه تلاش کنند. و یک هفته بعد ، در شب 7 و 8 مارس ، به هوا رفتیم. اینکه چطور این اتفاق افتاده هنوز برای من روشن نیست. ما فقط نشستیم و شروع به فکر کردیم.

من بلافاصله آندریوشا میرونوف را به یاد آوردم ، که روز تولد خود را در 8 مارس برگزار کرده است. ما با او بسیار آشنا بودیم ، زیرا وقتی من در هلند کار می کردم ، او چندین روز با من زندگی کرد. یادم می آید که با یک بلیط به یک جشنواره جاز رفته بودیم. و آندری بلافاصله با مصاحبه موافقت کرد ، حتی بلیط قطار شبانه به سن پترزبورگ را تغییر داد ، زیرا پخش مستقیم وجود داشت. و همینطور شد و مردم بلافاصله شروع به تماشای آن کردند ، اگرچه معمولاً در آن زمان همه خواب بودند.

ما خیلی سریع فهمیدیم که این برنامه فقط فرصتی برای نشان دادن گروه Status Quo یا ری چارلز نبود ، بلکه سعی داشت در مورد موضوعی صحبت کند که هنوز در تلویزیون درباره آن صحبت نشده بود. بنابراین ما یک مهاجر روسی پیدا کردیم که جمله معروف را بر زبان آورد: “این زنان بلشویکی شما هستند و تقصیر لنین”. روز بعد ، آلا پوگاچوا در اوستانكینو به طرف من آمد و گفت كه در آن لحظه به نظر می رسید انگار می خواهم غش كنم. عکس: meloman.ru

– رئیسان با دیدن آن باید ظاهری یکسان داشته باشند. آنها می توانستند به راحتی دهان تبلیغاتی شما را بپوشانند …

– این به دست ما بود که در آنجا ، بالاتر از آنها از یکدیگر متنفر بودند. اردوگاهی بود که از ما متنفر بود ، اما کسانی هم بودند که از هر لحاظ با ما همدردی می کردند. همدردی از طرف الكساندر نیكولاویچ یاكوولف ، از شواردنادزه ، از افراد بخش بین المللی كمیته مركزی بود. در نتیجه ، ما موفق شدیم در مورد آنچه میلیون ها نفر را تحت تأثیر قرار داده است صحبت کنیم – در مورد مهاجرت روسیه ، در مورد ترور سرخ. این داستان خانواده من است. پدربزرگم مورد اصابت گلوله قرار گرفت ، مادربزرگم به تبعید فرستاده شد …

و البته موسیقی. ما اولین نمایش فیلم The Ferryman از Pugacheva را داشتیم ، زمانی که این ترانه در تلویزیون ممنوع شد: برخی از احمق ها گفتند که این مورد در مورد Solzhenitsyn است. و در مورد آهنگ “Pied Piper” که آن را نیز روی آنتن بردیم ، آنها فکر کردند که این در مورد گورباچف ​​است. به یاد دارم که پس از نمایش ویدیویی برای آهنگ “ما جهان هستیم” با تمام ستاره های غربی در پایان اولین برنامه ، بوریس گربنشچیکوف به من گفت: “وقتی این را دیدم ، فکر کردم کودتایی در کشور اتفاق افتاده است …”

– چگونه انواع فیلم های جالب خارجی را به دست آوردید؟

– همه اینها در Ostankino بود ، موارد جدید به طور منظم ارسال می شدند. اما هیچ کس چیزی را نگرفت ، زیرا به نظر می رسید نشان دادن این امر غیرممکن است. وولودیا داویدنکو ، سردبیر موسیقی ما ، می دانست که کدام رول ها قرار دارد و آن را اکنون سیناترا ، اکنون لیزا مینلی آورده است. و سپس “خائنان” بیشتری نشان داده شدند: باریشنیکوف ، نوریه اف …

من با بسیاری از خبرنگاران کارمندان در اروپا کاملاً آشنا بودم و یک بار در پاریس با سریوزا ژسویتوف تماس گرفتم و گفتم: “پیرمرد ، آنها می گویند آنجا با یوکو اونو دوست هستی ، با او شراب می نوشی.” و او واقعاً او را می شناخت و مرتباً ارتباط برقرار می کرد. من خواستم پانزده دقیقه درباره او داستانی بسازم. او می گوید ، “آیا از ذهن خود خارج شده اید؟ چه کسی این را نشان می دهد؟! ” اما من او را متقاعد کردم ، و کل کشور نگاه کرد و گریه کرد. سپس سرگئی به خودش علاقه مند شد: شاید در مورد نمایش متنوع فولی برگه و غیره کاری انجام دهید. و پس از داستان هایی مانند “خورشید در پاریس می درخشد ، اما کارگران فرانسوی از آن راضی نیستند” ، سرانجام خبرنگاران توانستند آنچه را که قبلاً هرگز نشان نداده بودند ، نشان دهند.

– در آن زمان ، چهره های جدید تلویزیون پرسترویکا عمدتا در نسخه بین المللی یافت می شدند. فکر می کنید چرا همه چیز به این شکل اتفاق افتاده است؟

– فقط کسانی که در این نسخه کار می کردند تحصیلات بسیار بهتری داشتند ، زبانها را می دانستند. من برای نشریات غربی نوشتم ، ستونهایی در هلند و فنلاند داشتم. و ما به همان احمقانه ای که در اینجا مرسوم بود ، ننوشتیم: “قدرت صلح دوست شوروی” ، “لئونید ایلیچ بزرگ” و غیره. ما در خارج از کشور بودیم ، می دانستیم در دنیا چه اتفاقی می افتد. من خودم در تلویزیون در هلند صحبت کردم و فهمیدم که آنجا همه چیز چگونه کار می کند. به عنوان مثال ، وقتی در تلویزیون خارجی مصاحبه می کنید و به قهرمان خود – هلندی ، آمریکایی یا انگلیسی – می گویید که سه دقیقه وقت دارد ، در 2.57 جای می گیرد. ما باید یک نفر را در دقیقه هشت برش دهیم.

– علاوه بر برنامه های تلویزیونی ، تعداد قابل توجهی مستند را فیلمبرداری کرده اید ، در این میان موارد دیگری نیز وجود دارند که به صفحه روسیه نرسیده اند. به عنوان مثال ، فیلمی برای تبلیغات انتخاباتی یولیا تیموشنکو …

– این در واقع تلویزیون نیست – بلکه امور چپ من است. بعضی اوقات چنین پروژه هایی به من سفارش می شد ، من بسیاری از آنها را رد کردم ، اما چیزی را برداشتم. به عنوان مثال ، یک فیلم برای برنامه انتخاباتی عسکر آکایف. برای من مهم بود که چیزی من را در شخصی که از او تیراندازی می کردم جذب کند. آنچه مرا جذب آكائو كرد این بود كه او یك ریاضیدان درخشان بود و سالها در یك م majorسسه بزرگ ریاضی كار كرده بود. و من یولکا را به عنوان یک زن دوست داشتم. من از همان ابتدا گفتم که در حال ساخت یک فیلم در مورد یک زن زیبا و باهوش هستم. و من اصلاً علاقه ای به انتخاب یا عدم انتخاب او نداشتم.

– بسیاری حرفه تیموشنکو را آغاز دوران فمینیسم در سیاست های پس از شوروی می نامیدند. قبلاً حتی تصور این مسئله نیز دشوار بود …

– در بالتیک ، این روند آغاز شده است ، و زنان زیادی در قدرت هستند. با ما سخت تر است در بلاروس ، این شرور به راحتی اجازه نمی دهد زنان به جایی بروند. اما هنوز جنبش وجود دارد. احتمالاً همه چیز با ادبیات آغاز شده است. اکنون بسیاری از فیلم ها بر اساس آثاری که توسط زنان نوشته شده اند فیلمبرداری می شوند: اوستینووا ، پلیاکوا … – به نظر می رسد مردان نوشتن کتاب را متوقف کرده اند.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>