“باله Maya Plisetskaya است ، همه چیز دیگر باله است”

“باله مایا پلیستسکایا است ، همه چیز دیگر باله است” – این قصیده به نوعی برای بالری که وی توسط یکی از دوستان رودولف نوریه اف دوست داشت ، فرموله شد. با وجود تمام مهارت های فنی رقصنده های مدرن ، که به گفته خود مایا ، رقصنده های باله نسل او هرگز آرزو نمی کردند ، هنوز تعداد کمی از مردم از نظر پر کردن هنری تصویر ، به رقص های او نزدیک می شوند. رقص مایا همیشه آتشی شعله ور است که در شرف تبدیل شدن به آتش است. این هیجان ، پرخاشگری ، رابطه جنسی است ، و او خود شخصیتی از مقیاس دوره رنسانس و همچنین شخصیتی است که او را احاطه کرده است …

مدیر عصر Andris Liepa با مشکلات زیادی روبرو شد. شرایط مرتبط با همه گیری ، که امروزه آشنا شده است ، برگزاری کنسرتی را به یاد بالرین بزرگ رقم زد و کار دشواری بود. بسیاری از رقاصان که قبلاً به دلیل بیماری در این برنامه اعلام شده بودند ، یا خود یا اعضای خانواده شان ، نمی توانستند در این کنسرت شرکت کنند: آنها به عصر اول و نخستین نمایش های تئاتر ماریینسکی نیامده بودند – ویکتوریا ترشکینا ، تیمور آسکروف ، کنستانتین زورف. به معنای واقعی کلمه در آستانه کنسرت ، Ekaterina Krysanova زخمی شد. به یک دلیل نامفهوم (شایعات مختلفی در تئاتر وجود دارد) ، اصلی ترین بولشوی ، سوتلانا زاخاروا ، در شب حضور نداشت و این جای تأسف دارد ، زیرا مایا میخائیلوونا خودش عاشق این بالرین بود …

بنابراین مدیران عصر مجبور شدند برنامه را تغییر دهند (و علاوه بر آندریس لیپا ، مدیر هنری باله Makhar Vaziev به عنوان دستیار به او پیوست) درست در حین حرکت. به عنوان مثال ، به عنوان مثال ، شخصاً در حال اجرا ، که یک روز قبل از کنسرت برگزار شد ، من تماشای رقص شگفت آور زیبا از زوج زیبا Jacopo Tissi و Alena Kovaleva ، که رقص “سیاه پس از دو” از “دریاچه قو”: النا ، بدون ترک نقطه ، ژاکوپو با خلوص چهارده را پیچاند ، و به راحتی روی صحنه چرخید و با پرشهای بلند خود همه افراد حاضر را خوشحال کرد.

با این حال ، به معنای واقعی کلمه روز بعد ، رقصنده ایتالیایی حس بویایی خود را از دست داد ، به یک آزمایش ویروس کرونا رفت ، و سازمان دهندگان مجبور شدند یک جایگزینی فوری انجام دهند – آرتمی بیلیاکوف قبلاً در قسمت شاهزاده اجرا کرده بود ، و تمرین دوئت از باله Act III از گریگوروویچ افسانه عشق روز قبل با یولیا استپانوا. طبیعتاً Pas de deux از “Swan” در چنین شرایطی غروب “صدا” نمی داد: شرکا قبل از کنسرت در مورد جایگزینی آن اطلاع پیدا کردند و وقت آماده سازی خوب را نداشتند.

اما قهرمان عصر دنیس رودکین بود ، که به معنای واقعی کلمه برای خودش و “برای آن پسر” در این جشن رقصید. علاوه بر گرند پاس از باله “ریموندا” ، که او قرار بود با سوتلانا زاخاروا رقصد ، و با اولگا اسمیرنووا رقصید ، او همچنین در افسانه عشق جایگزین آرتمی بلیاکوف شد. در هر دو مورد ، رودکین موفق شد از شرایط سخت خارج شود و فقط یک شکایت از او وجود دارد: پس از یک بیماری ، دنیس هنوز موفق به شکل معمول خود نشده بود.

گرند پاس از باله “ریموندا”. اولگا اسمیرنووا ، دنیس رودکین. عکس از دامیر یوسوپوف. با احترام از خدمات مطبوعاتی بولشوی







علی رغم همه مشکلات ذکر شده ، کنسرت مطلوب ترین تأثیر را داشت. یک هدیه غیر منتظره برای همه تماشاگران آماده شد: پس از کنسرت در کمد لباس ، همراه با لباس های سپرده شده ، آنها کتاب معروف خاطرات شخص بالرین “I، Maya Plisetskaya” را دریافت کردند ، یک کتاب جدید ، که در حال حاضر چهاردهم است ، انتشار آن قبل از سالگرد توسط شوهر مایا آغاز شد Mikhailovna توسط Rodion Konstantinovich Shchedrin.

قسمتهایی از این کتاب خاطرات در شب یادبود را ایلزه لیپا خواند که لباس او مانند Plisetskaya بود (این هنرمند دامن پرزدار و سبز معروف پیر کاردین را بر تن دارد). در واقع ، ایلزه بازیگر فوق العاده ای است که غالباً در صحنه های نمایشی بازی می کند ، اما شاید به دلیل بزرگ بینی اش برای مایا میخائیلوونا ، او کمی رقت انگیز را خواند و به شدت در جاهایی فشار می آورد.

انتخاب اعداد از رپرتوار بالرین بزرگ ، که قرار بود توسط رقصندگان نسل جدید اجرا شود ، آندریس ، از یک طرف ، بر اساس شهرت آنها ساخته شد ، اما از طرف دیگر او قصد داشت چندین صحنه را که به ندرت اجرا می شد ، اما بسیار موثر روی صحنه نشان دهد. به عنوان مثال ، “ملودی” معروف گلوک با طراحی رقص آساف مسرر یا “مقدمه” توسط باخ توسط ناتالیا كاساتكینا و ولادیمیر واسیلیوف. اولی توسط ماریا وینوگرادووا و آرتیم اوچارنکو به زیبایی رقصیده شد ، و دوم توسط اکاترینا شیپولینا و روسلان اسکوورتسوف به صورت احساسی و موسیقی اجرا شد.

آنها از “تاج” های Plisetskaya در شب ، قسمت هایی از باله هایی مانند “ریموندا” ، “دریاچه قو” ، “زیبایی خواب” را نشان دادند. علاوه بر این ، در مورد اخیر ، ستاره در حال ظهور تئاتر Mariinsky ماریا خوروا با موفقیت همراه شد و همراه با چهار سواره نظام: الکسی تیموفیف ، نیکیتا کورنایف ، ماکسیم ژیوزین و ایوان اسکوربین (همه به استثنای نیکیتا کورنایف درخشان ، تکنوازهای ماریینسکی) با استقبال گسترده مردم مسکو همراه بودند.

اما شگفتی اصلی کنسرت ، نمایش جهانی بزرگداشت ادای احترام به مایا است که توسط الکسی راتمانسکی با موسیقی “قو” ساخته سنت سانز روی صحنه رفت که توسط دیانا ویشنوا ، ستاره باله جهان اجرا شد و اولین بار در دنیای ساوین تئاتر بولشوی تئاتر بولشوی اجرا شد. ترتیب این کار مخصوصاً برای شب توسط Rodion Shchedrin انجام شد. راتمانسکی یک هفته قبل از برگزاری کنسرت شروع به اجرای این شماره کرد ، این قطعه توسط تپ های پرسرعت در مدت پنج روز از آمریکا ، جایی که طراح رقص در آنجا اقامت دارد ، از طریق زوم ساخته شد. طراح رقص و زرق و برق باهوش و نقل قول از نقش های معروف قهرمان روز در باله هایی که بجارت (ایزادورا ، لدا) و رولان پیتی (مرگ گل سرخ) برای او به صحنه بردند و البته اشارات ضروری به قوying در حال مرگ فوکین “، قسمت نمادین بالرین که او از سال 1943 رقصیده است. مهم نیست که چقدر غیرممکن به نظر برسد ، دیانا در اینجا به طریقی کاملاً باورنکردنی موفق شد به مایا نزدیک شود ، با تصویر او مطابقت داشته باشد ، و تقریباً در رقص با او ادغام شود.

اولگا اسمیرنووا در مجموعه باله کارمن. عکس از دامیر یوسوپوف. با احترام از خدمات مطبوعاتی بولشوی







عصر با “مجموعه کارمن” معروف بیزه-شوچدرین به پایان رسید ، که به طور انحصاری با شخص Plisetskaya مرتبط بود. برای عصر ، آندریس لیپا با حرکتی روبرو شد: در طول باله (دقیق تر ، قطعاتی از آن) ، چهار کارمن همزمان در صحنه حضور داشتند. تئاتر بولشوی را اولگا اسمیرنووا و اکاترینا شیپولینا و ماریینسکی – توسط اکاترینا کونداورووا و اوکسانا اسکوريک نشان دادند. Torero همچنین از تئاتر Mariinsky – ایوان اسکوربین ، که این قسمت را بسیار ناموفق اجرا کرد ، مرخص شد. و ژوزه نخست وزیر بولشوی ولادیسلاو لانتراتوف بود. اما بهترین صحنه Corregidor – ویتالی بیکتیمیروف بود که هنوز کسی برای این قسمت از او پیشی نگرفته است.

البته اجرای این باله به روشی که مایا پلیستسکایا آن را انجام داد غیرممکن است. شخصیت هایی مثل او فقط یک بار متولد می شوند. واضح است که در تاریخ باله هرگز چیزی حتی از راه دور شبیه مایا وجود نداشته و نخواهد داشت. بنابراین تمام تلاش های برجسته ترین بالرین های امروزی ما برای امتحان نقش های برجسته او برای خودشان کاری دشوار است و اصولاً به سختی قابل حل است. رقصیدن بر روی این قسمتها به ویژه دشوار است وقتی پشت سر رقصندگان تصویری از خود مایا وجود دارد – عکس های او ، فریم های ویدئویی از رقص های او.

بالرین های مختلف این قسمت را به روش های مختلف برقصند: بعضی بهتر هستند ، بعضی بدتر. مجریان مسکو در این زمینه عصر آن شب از زنان سن پترزبورگ سبقت گرفتند. اما همه این مهم نیست … مایا آرزو داشت که این باله را از خودش پاره کند ، دوست داشت پس از عزیمت او زندگی کند – و به لطف او فوق العاده محبوب شد ، او اکنون زندگی خودش را می کند ، به صحنه های بولشوی و ماریینسکی می رود و همچنین در سایر تئاترها جهان. نسل های جدید رقصندگان رنگ های خود را در آن پیدا می کنند. و او به عنوان شهادت و خاطره این زن شگفت انگیز برای ما باقی ماند.

“مایا پلیستسکایا نه تنها به تاریخ پیوست ، بلکه خودش آن را با تمام قدرت استعداد ، تمام شجاعت بی نظیر و انرژی فوق العاده اش نوشت. او برای همیشه ما را ترک کرد اما ، همانطور که نیچه گفت ، “شما می توانید بمیرید تا جاودانه شوید”. این سخنان رئیس باله مونت کارلو ، ژان کریستف مایو ، با دلیل کافی می تواند به عنوان “عصرها به یاد مایا پلیسسکایا” در صحنه تاریخی تئاتر بولشوی برای 95 سالگی تولد بالرین بزرگ تبدیل شود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>