فیلم بلغاری درباره یک غریبه گمشده در تالین جایزه اصلی را از آن خود کرد

در بیست و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم تالین “شبهای تاریک” جایزه بزرگ به فیلم سیاه و سفید “ترس” توسط ایوایلو هریستوف بلغاری اهدا شد. داستان سبک و تراژیکومیک در مورد معلمی که در مرز بلغارستان و ترکیه زندگی می کند و در ملاقات با یک مهاجر غیرقانونی از آفریقا در جنگل ، هیئت منصفه و مخاطبان را مجذوب خود کرد. اروپایی ها آماده اند که در نسخه سینمایی خود با یک غریبه ترحم کنند ، اما نشان دادن تحمل در زندگی واقعی بسیار دشوارتر است.

معلم بلغاری نیز ترسیده است ، اما به عنوان یک فرد مهربان و تحصیل کرده نمی تواند پزشک را از مالی به رحمت سرنوشت واگذارد و به او پناهگاه دهد. از آن زمان زندگی روستا به طرز چشمگیری تغییر کرده است. فروشنده وام محصولات را متوقف می کند. مردم محلی که از ترس وحشت کرده اند خواستار اخراج متجاوز می شوند. معلم به عنوان یک فاحشه درک می شود. چنین داستان مبتکرانه ای بهترین شناخته شده است. به طور کلی با توجه به دستور کار مدرن ، حتی نامزد اسکار ، موضوعیت دارد. یک قهرمان سیاه پوست ، یک مهاجر و یک زن با مشکلات زیادی وجود دارد.

در پایان ، کلاسیک ها همچنان خارج از کشور باقی می مانند ، حتی مکالمه با مخاطبان در مورد موضوع روز را ادامه می دهند. “گزارش نهایی” مجاری توسط ایستوان شابو ، با بازیگر برجسته اتریشی ، كلاوس ماریا براندوئر ، مشكلات پزشکی را مطرح می كند ، آنجا كه اخراج می شود و متخصصان باتجربه در حال بازنشستگی هستند. متخصص قلب و عروق پایتخت برای گرفتن جای خالی پزشک خانواده مجبور به عزیمت به شهر کوچک محل تولد خود می شود. زندگی استانی مملو از شگفتی است و پزشکی از بوداپست در واقعیت های محلی نمی گنجد. البته می توان گفت كه Szabo 82 ساله دیگر شاهكاری برابر با مفیستو را از بین نخواهد برد ، اما او بیش از سایرین می اندیشد ، دستور كار فعلی را تعقیب نمی كند ، گرچه ، همانطور كه ​​می بینیم ، او از زمان عقب نیست.

هیئت منصفه همچنین از کلاسیک فنلاندی Mika Kaurismäki (برادر آکی Kaurismäki) ، که تصویر مجلسی “شب مهربان” را به سبک سازمانی خود گرفته ، چشم پوشی کرد. اگر همه گیری نبود ، تثلیث مردان رنگارنگ در یک بار در مرکز هلسینکی ملاقات نمی کرد. آنها با هم سعی می کنند بفهمند چه اتفاقی برای آنها و دنیا می افتد. ظاهراً اقتدار استادانی مانند Sabo و Kaurismäki به گذشته تبدیل شده است. کشف نام و قلمروهای جدید از اهمیت بیشتری برخوردار است.

هیئت داوران NETPAC ، مسئول تبلیغات سینمای آسیا ، به درام جنایی Ulbolsyn (قزاقستان-فرانسه) توسط Adilkhan Yerzhanov ، فیلمبرداری به زبان های روسی و قزاقستانی ، اهدا کرد. این قهرمان که در این شهر زندگی می کند ، به دهکده زادگاهش می آید و سعی می کند خواهر 16 ساله خود را که توسط یک مرد داروی محلی ربوده شده بود ، نجات دهد. بدون مشارکت مادر خودش ، عروس جوان وارد خانه ثروتمند او نمی شود. پلیس بی تحرک است و نیروهای ویژه ای که از شهر فراخوانده می شوند مجبور به عقب نشینی در مقابل هجوم ساکنان محلی می شوند که آماده جنگ برای بنیان خود هستند. نظم مردسالاری شکست ناپذیر است. بد تمام خواهد شد خواهر کوچکتر خواهر بزرگتر را ترک خواهد کرد: “تو زندگی من را خراب کردی! چی می خواستی؟ ” عنوان فیلم صحبت می کند. به این ترتیب که هنگام تولد پسر و وارث ، دختران هنگام تولد صدا می شوند. “پسری باشد” – چنین پیامی به بهشت ​​ارسال می شود. یعنی پسر باید بعدی باشد. عجیب است که در قزاقستان یکاترینا سوورووا ، کارگردان ، مستند “Kyzbolsyn” را فیلمبرداری می کند – در مورد اینکه چرا دختران را با پیشوند به معنی پسر صدا می کنند – Ulbolsyn ، Uldana ، Ulzhan ، Ulbala … بدبختان با انگ انتظارات فریب خورده چگونه زندگی می کنند.

برای کارگردانی ، کارگردان ترک (کارگردان – همانطور که الان می گویند) نیسان داگ به خاطر تصویر چند فرهنگی “When I I’m Dead” مورد توجه قرار گرفت. او ما را به حومه استانبول می برد ، جایی که یک خواننده رپ و عاشق گلدان 19 ساله با یک دختر اروپایی آشنا می شود. در این فیلم بازیگران غیر حرفه ای بازی کردند. این شامل یکی دیگر از مرسوم ، مد روز و قدیمی جهان است: غرب غرب است ، شرق شرق است … آنها ، همانطور که می دانید ، همگرایی ندارند.

مضمون خشونت در پیچ و تاب مدرن آن در سینما در حال شکوفایی است. در فیلم پرتغالی “تسلیم” توسط لئوناردو آنتونیو ، که برای بهترین فیلمنامه اهدا شده است ، قهرمان از شوهر متجاوز خود شکایت می کند ، اما زمانهای مبارک هنوز نرسیده است که چنین تعداد به راحتی و به راحتی عبور کند. به این معنا ، فتوحات فمینیستی معاصر را می توان بر روی پایه قرار داد.

تابلوی فرانسوی “سرزمین مردان” اثر نوئل ماراندین برای کار دوربین اهدا شد. قهرمان جوان کنستانس در تلاش است تا مزرعه در حال پوسیدگی پدرش را بازی کند ، بازیگر مورد علاقه برادران داردن ، اولیویه گورمت. سیلوان با نفوذ ، که برای پشتیبانی به او متوسل شد ، آماده است که قدمی به سمتش بردارد ، اما از طریق تختخواب. بعد از یک اقدام خشونت آمیز ، کنستانس به پلیس مراجعه می کند ، و در عوض نگاه های جانبی از همسایگان خود دریافت می کند ، سو تفاهم از پدر خودش. این سال 2020 نیست ، بلکه سال 1994 است. چگونه بردار اجتماعی از آن زمان تغییر کرده است.

فیلم لهستانی “25 سال بی گناهی” که در این برنامه برای اولین بار به نمایش درآمده است نیز در مورد خشونت است ، اما فقط در خیال. توماس كومندا به جرم تجاوز به 25 سال محكوم شد ، كه مرتكب نشد. این فیلم بر اساس وقایع واقعی است که آرامش لهستان را منفجر می کند. به نظر می رسد که این مباحث در سالهای آینده ما را همراهی خواهند کرد.

منتشر شده در روزنامه “Moskovsky Komsomolets” شماره 28430 2 دسامبر 2020

تیتر روزنامه:
سیاه؟ مهاجر؟ بیا تو!

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>