موسیقی متن “ترسناک” Shortparis و OQJAV Record

کمی پیش از آغاز داستان همه گیر ، من به طور اتفاقی به تماشای اتاق تئاتر Che رفتم که گروه موسیقی آن در جنوب غربی مسکو زندگی می کند و به سبک کاملاً اصیل روی متون مدرن کار می کند. بچه ها نمایشی را براساس نمایشنامه “مردی از پودولسک” ساخته دیمیتری دانیلوف نشان دادند – یک داستان نیمه واقعی ، نیمه کاملا روانگردان و گروتسک در مورد پسر جوانی که به دلایلی نامعلوم ، توسط مأموران پلیس در راه بازگشت به خانه بازداشت می شود.

در بخش ، یک سوره کامل با س questionsالاتی در مورد تاریخ پودولسک ، رقص ها و آهنگ های عجیب و غریب که شخصیت اصلی را اجرا می کند ، ایجاد می شود و در آخر – با حکمی که “او خودش را درک نمی کند ، چیز زیبا و جالبی نمی بیند ، جریان را درک نمی کند واقعیت اطراف ، به واقعیت احترام نمی گذارد. “

بعداً مشخص شد که این نمایش همزمان چندین تئاتر را به خود جلب می کند ، در سایر صحنه های مسکو اجرا می شود و به معنای واقعی کلمه به یک تئاتر تبدیل می شود و خود دانیلوف ماسک طلایی را برای آن دریافت کرد. کارگردان سمیون سرزین تصمیم گرفت فیلمی را براساس این نمایش فیلمبرداری کند که پیش از این مورد انتقاد منتقدین در Kinotavr ، جشنواره بین المللی فیلم مسکو و نصف النهارهای اقیانوس آرام قرار گرفته است.

این فیلم که ژانر آن به طور مرسوم به عنوان یک کمدی پوچ تعریف می شود ، گرچه در واقع بسیار گسترده تر از این چارچوب است ، بازیگران معروف مدرن را بازی می کنند ، اما نقش اصلی – پسری از پودولسک نیکولای فرولوف – به وادیک کورولف ، رهبر گروه مستقل OQJAV ، یکی از محبوب ترین ها در صحنه مستقل معاصر.

وادیک به MK گفت: “این نقش به من نزدیك است ،” این شخص نسبتاً خصوصی است و همچنین گروه خودش را دارد. درست است ، ما اکنون محبوب تر از تیم او شده ایم ، اما باز هم موارد مشابه وجود دارد. “

بهتر است این فیلم نه یک کمدی ، بلکه یک تراژیکدی نامیده شود. مکالمه با پلیس در مورد شهرش با نواحی و محله های آن ، اجرای یک جشنواره در آمستردام ، در مورد همسر سابق قهرمان ، به نظر می رسد که دختر کنونی بسیار دردناک تر از حتی بازجویی های سنتی در کلانتری با استفاده از روش های “آشناتر” است. وادیک ، به عنوان یک فرد خلاق و ظریف که یک توری احساسی زیبا از متن های غیرمعمول در آهنگ ها می بافد ، موفق شد تنش روانی را که شخصیت در آن است انتقال دهد ، تا نقاط درد خود را با یک واکنش دقیق و واضح و پایان دور از ابهام پیدا کند ، که به بیننده فرصت می دهد تا نتیجه گیری خود را انجام دهد …

این فیلم نه تنها به دلیل پخش آن توسط یک نوازنده مستقل ، بسیار موزیکال بود. از اولین فریم های موجود در تصویر ، تعداد زیادی درج صدا وجود دارد. ابتدا – آهنگ “ما دو نفر هستیم” توسط دیگر هنرمندان مستقل – گروه “Kurara” ، سپس – “دفاع مدنی” فساد ناپذیر “We are ice”. در این فیلم ، ایندی و راک با محیط تاریک متناوب هستند ، قهرمانان معروف ترین نمایندگان صنعت Einsturzende Neubauten را به یاد می آورند و بلافاصله سرود مسکو را می خوانند. بخشی از موسیقی متن را خود نوازندگان OQJAV نوشتند و برای این کار آنها جایزه Mikael Tariverdiev را در Kinotavr با عبارت “برای موسیقی آزادی که در صدای هر یک از سازندگان این فیلم به صدا در می آید” دریافت کردند.

در تصویر هیچ چیز خوب و بدی وجود ندارد ، عمیق ، روانی است. نوعی موسیقی که برای این فیلم ساخته و انتخاب شده است ، نقش خاص خود را ایفا می کند ، به بیننده این امکان را می دهد که احساس قویتر کند ، چیزهای بیشتری را ببیند و بی سر و صدا در این داستان فرو رود.

***

در همان زمان ، کارگردان روما لیبروف تصویری را ضبط کرد که از نظر ژانر و روحیه کاملاً متفاوت بود اما از جذابیت کمتری نیز برخوردار بود (از جمله موسیقی). و همچنین به طور تصادفی در نام – کلمه “مرد” ، فقط در اینجا – “انسان صمیمی”. این فیلم به خاطره نویسنده شوروی آندره پلاتونوف اختصاص یافته است که مجبور بود با پارادوکس های هیولای دوران خود روبرو شود ، که عمدتا او را شکست ، که در طول زندگی اش از کارهایش قدردانی نشد. پلاتونوف با برچسب “دشمن اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی” از حزب اخراج شد ، پسر 15 ساله وی به تبعید محکوم شد ، جایی که در شرایط سخت به سل مبتلا شد و پس از بازگشت به خانه ، در 20 سالگی درگذشت.

لیبروف را “ادبی ترین کارگردان معاصر روسی” می نامند. او در مورد برودسکی ، اولشه ، دولاتوف فیلم ساخت ، نویسنده بسیاری از پروژه های ادبی شد. “انسان صمیمی” یک فیلم سینمایی معمولی نیست ، در آن فقط چند قطعه خیالی با حضور بازیگران زنده وجود دارد که با قسمت هایی از خاک رس و سایر مواد متناوب می شوند – بسیار زیبا و دردناک ، یک فیلم دید که در آن تغییرات در تصاویر ، رنگ ها ، احساسات مهم است و البته موسیقی

این کارگردان در کارهای خود همیشه به موسیقی توجه ویژه ای داشته است. به عنوان مثال ، در فیلم یادبود ماندلشتام “گفتار من را نجات دهید” آهنگسازی او برای تکنواز و شیپور که توسط جولیا روتبرگ و شیپور معروف ویاچسلاو گایورونسکی اجرا می شود ، انجام می شود. رم همچنین یکی از نویسندگان چندین آهنگ از گروه مستقل یکاترینبورگ “سانسارا” است و به درخواست رهبر “مگاپولیس” اولگ نستروف شعرهایی از 11 شاعر را که در آلبوم “نوامبر” ضبط شده انتخاب کرد.

شورتپاریس







موسیقی متن فیلم “مرد مخفی” بدنه کل فیلم را مانند یک نخ قرمز دوخته است. به نظر می رسد قطره های خون روی صفحه از صدای نیکولای کمیاگین ، سرآمد گروه Shortparis سرچشمه می گیرد. آوازهای این هنرمند عجیب ، عمیق ، منتقد هنری ، شاعر ، که با مایاکوفسکی جوان مقایسه می شود ، تا استخوان نفوذ می کند ، به درون نفوذ می کند ، با ضربان قلب طنین انداز می شود. درست مثل الکساندرا کوتمن – خواننده پیشین گروه جک وود ، که زمانی مستقیماً از جشنواره طیور ترکیه به گلستونبری می رفت – نیکولای در این فیلم ترانه های قدیمی شوروی را می خواند ، با شعرهای خود هشدار دهنده ، غم انگیز ، وحشت آور.

شیپور ویاچسلاو گایورونسکی ، ویولن بوریس کیپنیس ، و همچنین ، مانند “مردی از پودولسک” ، مقدمات “دفاع مدنی” – کارهای ایگور لتوف اخیراً محبوبیت خاصی “غم انگیز” در آهنگ ها پیدا کرده است. به خاطر چنین فیلم تماشایی ، ناهمگنی و بوم موسیقی ، کارگردان فراتر از سینمای سنتی است ، از یک روش مختلط غیرمعمول استفاده می کند و زندگی نامه پلاتونوف را با تخیلات فیلم بر اساس آثار و دفترهای خود ترکیب می کند. این تصویر به عنوان داستانی از خلقت و نابودی دنیای جدید در هفت روز ارائه شده است ، جایی که ایده “روشن” کمونیستی به یک کشتار خونین و پیروزی توتالیتاریسم تبدیل می شود. بنابراین ، ظاهرا ، موسیقی Letov دوباره مطرح است.

اگر آخرین آلبوم Shortparis را به یاد بیاورید “The Steel Was Tempered” ، جایی که کومیاگین یک بنر قرمز بزرگ روی جلد خود نگه داشته است ، از نظر خلق و خو و انرژی تقریباً به طور خطی تصویری را که نشان می دهد تکرار می کند. بنابراین ، چه کسی ، اگر او نبود ، باید موسیقی متن فیلم عجیب و غریب ، سنگین از نظر عاطفی و از نظر بصری را به یاد می آورد.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>