هنرمند بنکوویچ پرچم های آهنین کشورهای درگیر را به طور مخفیانه در تل آویو آویزان کرد

کنستانتین بنکوویچ ، هنرمند سن پترزبورگ برای اقدام مخفی خود ، یک نقطه فرهنگی را انتخاب کرد – مرکز هنرهای معاصر در تل آویو. او صبح 19 نوامبر پرچم های خاکی رنگ اسرائیل و فلسطین را که از میله های تقویت کننده ساخته شده بود ، در نمای یک مرکز هنری واقع در قلب شهر نصب کرد. “اینها فقط پرچم های کشورها نیستند ، بلکه نمادی از تقابل بین دو ملت هستند. شورونهای لباس نظامی “، نویسنده توضیح می دهد.

از نظر کنستانتین بنکوویچ ، این اقدام ناهماهنگ اولین اقدام در خارج از روسیه است. اما این هنرمند قبلاً به دلیل پروژه های تند هنرهای خیابانی در موضوعات سیاسی در کشور خود مشهور شده است. بنابراین ، دو سال پیش ، او یک شی art هنری ساخته شده از میلگرد “جیغ” را در صحنه قتل بوریس نمتسوف در مسکو نصب کرد.

اکنون این هنرمند تصمیم گرفته است تا در مورد درگیری طولانی مدت بین اسرائیل و فلسطین اظهارنظر هنری کند. کنستانتین از رویارویی بین کشورها از نزدیک می داند ، زیرا اقوام او در اسرائیل زندگی می کنند. وی اخیراً تابعیت دوم را دریافت کرده و دارنده گذرنامه اسرائیلی شد. طبق ایده نویسنده ، “لایه هایی از فلز پرچم ها را به شبکه هایی تبدیل می کنند ، که برهم نهی از آنها همزیستی دو نماد را تشکیل می دهد ، جایی که اشتراکات بیشتری نسبت به چیزهای دیگر وجود دارد.” همانطور که بنکوویچ به MK گفت ، او برای هر نتیجه ای آماده است.

– جنگ ، حملات تروریستی ، خشونت و ترس نفرت متقابل جهانی را تولید می کند. نه مذاکرات و نه تقابل مسلحانه در تمام طول درگیری منجر به نتیجه ای نشده است که رضایت طرفین را جلب کند. آیا هنر توانایی تبدیل شدن به ابزاری را دارد که می تواند خونریزی را متوقف کند؟ به ندرت. آیا این می تواند به شما این فرصت را بدهد که از بیرون به خود نگاه کنید ، دیگر دشمنان را در یکدیگر نبینید؟ آره.

البته ، این دو ملت توانایی یک زندگی متقابل مسالمت آمیز را دارند. من تصمیم گرفتم بدون قرار دادن دو پرچم در نمای مرکز هنرهای معاصر در تل آویو بدون تأیید ، جامعه را برای این کار آماده کنم. این مرکز خود را به عنوان نهاد برتر اسرائیل برای نمایش هنرهای تجربی تجربی ، مکانی برای الهام ، تحریک و تأمل نشان می دهد. اگر فراتر از مرزهای یک اتاق راحت در بیرون و در اختیار یک بیننده آماده نباشید ، می توانید مطمئن شوید که آیا این واقعا چنین است.

– چگونه و چه زمانی ایده ساخت شی object هنری با موضوع درگیری اسرائیل و فلسطین را پیدا کردید؟

– ذاتاً من یک صلح طلب هستم و خشونت را قبول ندارم ، اگرچه حق دفاع از خود را به رسمیت می شناسم. من معتقدم که بشریت باید از تاریخ قرن 20 نتیجه گیری می کرد و می آموخت که چگونه با کمک دیپلماسی ، بدون برخورد مسلحانه ، از یک وضعیت درگیری خارج شود. هر طرف سزاوار صلح است.

متأسفانه ، کل تاریخ اسرائیل مدرن تحت الشعاع جنگ دائمی است. طرفین تناقضات غیرقابل حل زیادی دارند. اما مثال اروپا پس از جنگ به ما می گوید که باید راه حل های دشواری یافت. اکنون هیچ متحد نزدیکتر از فرانسه و آلمان ، مخالفان اصلی سالهای طولانی قاره اروپا ، وجود ندارد. ایده ساخت پرچم های اسرائیل و فلسطین به صورت شورونهای نظامی حدود یک سال پیش به ذهنم رسید. مردم داخل کشور چنان درگیر درگیری ها هستند که کسی از خارج باید یک مناسبت اطلاعاتی ایجاد کند و آنها را وادار کند وضعیتی را که در آن قرار دارند ببینند.







– آیا پرچم ها را در سایت ساخته اید؟ آماده سازی عمل از نظر فنی چقدر دشوار است؟

– من همه چیز را در روسیه برنامه ریزی کردم. پرچم های جدا شده را در چمدان های عادی خود حمل کردم. هیچ مشکلی در مرز وجود نداشت. سوال اصلی برای من محل نصب بود. من آنها را به احترام قربانیان در محل حملات و درگیری های واقعی تروریستی نصب نکردم. وسوسه شدم که آنها را درست کنار مرز یا دیوار تقسیم کننده قرار دهم ، اما هنرمندان دیگر ، از جمله بنکسی ، این کار را قبل از من انجام داده اند.

من تصمیم گرفتم که شغل من باید آزمون تحمل جامعه اسرائیل باشد. من به قدرت کلمات و اعمال اعتقاد دارم ، که هنر می تواند یک کاتالیزور برای تغییر باشد. من تصمیم گرفتم نه تنها مردم عادی ، بلکه همکارانم را در جامعه هنری در اسرائیل آزمایش کنم. بنابراین ، من مرکز هنرهای معاصر در اسرائیل را به عنوان هدف مداخله انتخاب کردم. بسیار راحت ، دو تیرک پرچم در نمای اصلی آن در ورودی قرار داشت.

– بیش از یک ماه در اسرائیل بودید ، آیا مخالفت عرب و یهود را احساس کردید؟ چگونه در سطح روزمره خود را نشان می دهد؟

– من اولین بار در اسرائیل نیستم ، اما برای اولین بار در اینجا به عنوان یک شهروند کشور هستم. جامعه اسرائیل بسیار شکافته است. بسیاری از دیاسپورهای یهودی از سراسر جهان در یک منطقه کوچک با یکدیگر دیدار کردند. مهاجران از خاورمیانه ، آسیای میانه ، آفریقا ، اروپای غربی و شرقی ، آمریکای لاتین وجود دارد. من اکنون به طور مشروط این گروه ها را متحد کرده ام.

به عنوان مثال ، مردم از خاورمیانه ، عراق و یمن جوامع کاملاً متفاوتی هستند ، درست مثل افراد از الجزایر ، تونس و اتیوپی. همه آنها از نظر ظاهری و ذهنی بسیار متفاوت هستند ؛ آنها اغلب بدون اختلاط به زندگی در دیاسپورا خود ادامه می دهند. بین افراد تازه وارد و کسانی که قبلاً در اسرائیل به دنیا آمده اند بین سکولار و مذهبی اختلاف وجود دارد. شاید این موضوع کار آینده یا نمایشگاه من باشد.

البته نکته اصلی تضاد بین یهودیان و اعراب است. هر ملتی معتقد است که حقوق بیشتری نسبت به این سرزمین دارد. برای حل این مشکل روشهای زیادی امتحان شده است ، اما همه آنها به صلح منجر نشده است. در برقراری ارتباط با اسرائیلی ها ، من می فهمم که آنها راه حلی برای این درگیری نمی بینند. طرفین با چشمانی بسیار خصمانه به یکدیگر نگاه می کنند. خانواده خودم ، که در اسرائیل زندگی می کنند ، موقعیت من را تأیید نمی کنند ، زیرا معتقدند که دیگر افرادی مانند فلسطینی ها و کشور فلسطین وجود ندارند. فلسطینی ها ، به نوبه خود ، اسرائیل را در مرزهای تعیین شده به رسمیت نمی شناسند.

– اکنون درگیری ، حداقل همانطور که از خارج به نظر می رسد ، تا حدودی فروکش کرده است. اخیراً هیچ درگیری خونینی رخ نداده است. آیا ترس ندارید که این عمل به یک کاتالیزور برای پرخاشگری تبدیل شود و زخم های قدیمی را باز کند؟

– وضعیت امروز برای اسرائیل بسیار مطلوب است. موافقت نامه های صلح با تعدادی از کشورهای عربی امضا شده است. من فکر می کنم این روند خوبی است. تنش زدایی میان اسرائیل و فلسطین ضروری است. من معتقدم که کار من توانایی واکنش منفی طرفین را ندارد. اگرچه من می فهمم که برای بسیاری از افراد کاری که من انجام می دهم باعث شوک می شود ، برای برخی بسیار دردناک خواهد بود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>