باله های دوره Coronavirus: بدون استاد و مارگاریتا

باله های عفونت کورون ویروس

با توجه به بیماری همه گیر ، فصل فعلی باله به همان اندازه کوتاه بود ، با این وجود ، هنوز هم نتیجه ای دارد. اولا ، تعداد مشخصی از پریمیاها و پریمیاهای بسیار برجسته و جالب در این 7 ماه از فصل که تئاترها مشغول به کار بودند آزاد شدند. و ثانیا ، باله استراحت نکرد ، که در انزوا شدید بود …

نه تنها رقصندگان باله هر روز با تلاشهای قهرمانانه ، از لحاظ جسمی خود را حفظ می کردند ، در همان زمان در شرایط نسبتاً سخت و سختی قرار داشتند ، بلکه آنها همچنین موفق به ضبط کلیپ های نیمه شوخ طبعی شدند که شبکه های اجتماعی را پر کرده است.

اگر به کار همه چیز در تئاترهای موسیقی به صورت همه گیر برگردیم ، علاوه بر کلیپ ها و تقریباً روزانه نمایش های اینترنتی از نمایش های ویدیویی از تئاترهای “ذخیره طلای” تئاترهایی مانند “کنسرت طلا” را به نمایش می گذارند که کنسرت هایی را برگزار می کردند که مخاطبان زیادی را بدون تماشاگر جمع می کردند. یکی از این کنسرت های رایگان در کانال فرهنگ توسط تئاتر بولشوی پخش شد (از رقصندگان باله فقط سوتلانا زاخارووا در آن شرکت کرد) و یک سری چنین کنسرت ها ، اما برای پول کمی (فقط رقاصنده های باله در آنها وجود داشت) توسط تئاتر لندن برگزار شد ” باغ کاوننت.

علاوه بر این ، در زمینه یک بیماری همه گیر و قرنطینه ، تئاترهای موسیقی حتی سعی کردند تا برترهای آنلاین رقص تمام عیار را منتشر کنند. نمونه ای از چنین خلاقیت ها ، اجرای یک و نیم ساعت فیلم در قالب آنلاین وداع با دنیای قدیم توسط گروه باله مسکو است. طراح در آن یکی از شیک ترین و محبوب ترین امروزه ولادیمیر وارناوا بود ، و این هنرمند – پاول سمنچنکو. شش رقصنده این گروه از تلفن های هوشمند برای ضبط حرکات خود در آپارتمان ها و پله های راه پله ، فیلمبرداری شده از لاله ، سپس از دوربین در مکان های غیر منتظره مانند ماشین لباسشویی نصب کردند و با استفاده از ترفندهای فنی ، مخلوط کردن ، با استفاده از صفحه اسپلیت ، قسمت های مختلف را به یک عملکرد واحد منتقل کردند. در نتیجه ، ما شاهد چنین مخاطبی عظیم برای چنین اجرای رقصانه نسبتاً هرج و مرج ، معمولاً نوآورانه – 643،258 بازدید در روز هستیم.

حتی پیش از این ، تئاتر رومی ویکتیوک عملکرد اینترنت را در زمان واقعی نشان داد ، جایی که کارگردان و هنرمند ایگور نودروف یک نمایش بزرگنمایی “یک عید در زمان طاعون” را اجرا کرد که شخصیت های آن مطابق و فراخوان در پیام رسان ها بودند و بینندگان اینترنت توانستند به آن بپیوندند. چه خبر است.

در زیر خط های برتر حقوقی ایجاد شده در دوره انزوا هستند. بدین ترتیب ، گروه موسیقی باله هامبورگ و رهبر دائم آن – یکی از برجسته ترین طنزنویسان دوران مدرن ، جان نومیر – قصد دارند در ماه سپتامبر باله جدیدی با عنوان Phantom Light به نمایش بگذارند و این نخستین نمایش برتر از دوره coronavirus در یک تئاتر باله خواهد بود. مفهوم تولید شامل همه 60 هنرمند گروه Neumeier است ، اما با در نظر گرفتن قوانین جدید فاصله اجتماعی ، که استاد در حین تمرین در سالن های باله دو تا چهار نفر به اندازه کافی دید ، وی باله را به بخش های جداگانه تقسیم کرد ، که در گروه های کوچک از دو تا هشت اجرا شد. شركت كنندگان. هنوز مشخص نیست که نمایش برتر بالله نویمایر در ماه سپتامبر برگزار می شود ، اما ما دوباره به امور مربوط به فصل گذشته خواهیم رسید که تحت سلطه کلاسیک های آرام کننده بود.

تکنواز پیشرو تئاتر Bolshoi Jacopo Tissi در باله جیزل (بازبینی شده توسط الکسی Ratmansky). عکس: باتیر ​​عنادوردیف
شکل>

فتنه های استاد وولند ، یا “جیزل” برای همیشه!

معلوم شد که تمرکز روی کلاسیک ها روند این فصل بوده است زیرا تمام تولیدات تجربی جدید و مدرن برای پایان فصل در سینماهای موسیقی برنامه ریزی شده بود و البته به دلیل همه گیر بودن اتفاق نیفتاد. این سرنوشت باله های یک مرحله ای تقریباً تمام شده از هنرپیشه های جوان روس در تئاتر بولشوی است – Dancemania، Made in Bolshoi، The Four Season. جالب است بدانید که در بین برترهای منتفی شده ، یک باله ، به معنای واقعی کلمه ، عرفانی ، براساس رمان میخائیل بولگاکوف ، استاد و مارگاریتا وجود داشت که قرار بود در ماه مه توسط تئاتر مشهور اسلوونیایی ، ادوارد کلگ ، در تئاتر بولشوی به صحنه برود. این اولین بار نیست که این اتفاق با خلق بولگاکف رخ می دهد: به محض اینکه کسی متعهد شد این رمان را اجرا کند ، حتماً اتفاق می افتد. نبوغ باله روسی – یوری گریگورویچ – زمانی نیز نتوانست باله خود را برای بلشوی ها در این مورد بسازد. و اکنون اوضاع تکرار می شود – هیچ فتنه ای از پروفسور ولند و تیم وی وجود ندارد؟

اما به طور جدی … در صحنه تاریخی تئاتر اصلی کشور ، ما موفق به ارائه تنها اما جذاب ترین نمایش برتر فصل – نسخه جدیدی از باله کلاسیک شناخته شده جیزل توسط آهنگساز آدولف آدام ، که به حق یکی از ارتفاعات باله رومانتیسم قرن نوزدهم است ، ارائه می شود. کارگردان باله ، مدیر سابق هنری باله بولشوی و اکنون یک مجسمه ساز دائم تئاتر باله آمریکا (ABT) ، الکسی راتمانسکی ، اجرای خود را به سفارش رئیس گروه باله ، مکار واضیف ، که به اجرا درآورد ، شاید ، بلند پروازانه ترین پروژه او ، خلق کرد. نسخه جدید “جیزل” در حال حاضر چهاردهمین نسخه (!) این باله در Bolshoi در کل تاریخ خود است و اکنون با نسخه قبلی یوری گریگورویچ که در رپرتوار نیز حفظ شده است ، همزیستی خواهد کرد. بنابراین در نمایشنامه تئاتر بولشوی به اندازه دو نمایشنامه “جیزل” وجود دارد که بسیار متفاوت از یکدیگر متفاوت هستند. واقعیت این است که تقریباً 180 سال که این باله وجود دارد ، تغییرات بسیار چشمگیری در آن رخ داده است. و نسخه گریگورویچ با در نظر گرفتن تغییرات جهانی که در این دوره در زیبایی شناسی باله و تکنیک رقص رخ داده است ، این تغییرات را منعکس و برطرف می کند. Ratmansky در تلاش است تا تقریباً نسخه اول این باله را که در نمایشگاه جهانی پاریس در سال 1841 نمایش داده شده ، بازگرداند. هرچند که خود رقصنده ، به عنوان یک محقق باهوش و با وجدان ، نسخه خود را بازسازی نمی داند.

جوانان همه جا در بزرگراه

مثل همیشه ، بزرگترین شرط بندی توسط “باله بالشوی” ، ماکار وززیف ، روی جوانان با استعدادی که تازه در تئاتر ظاهر شده بودند ، انجام شده است. اینگونه است که فارغ التحصیلان سابق مدارس باله دیمیتری اسمیلوفسکی و ایوان پودوبنیاک ، که در ابتدای این فصل به گروهی پیوستند ، به طور فعال وارد این رپرتوار شدند. برندگان جوایز بیشماری از مسابقات بین المللی دانیلا خامزین و الیزتاتا کوکوروا نیز برای سال اول در تئاتر فعالیت می کنند ، اما در این مدت آنها موفق به رقص نقش های نمادین مانند ماری و پرنس در باله یوری گریگروویچ The Nutcracker شدند. دنیای زاخاروف ، رقصنده بدن ساز دیگری ، دنیس زاخاروف ، که برای فصل دوم در حال رقصیدن است ، نقش های اصلی بسیاری را ایفا می کند.

گرچه Eleanor Sevenard مانند سری گذشته مقدمات بی وقفه ای را دریافت نکرد (که پس از آن او به عنوان یک نفره تبدیل شد) ، اما اگرچه بدون نقصی نبود ، اما اولین بازی خود را با اطمینان به عنوان کیتری در دون کیشوت آغاز کرد. شاگرد همکار او در آکادمی واگنانوو ، یگور گراشچنکو نیز تنها فصل سوم در تئاتر حضور دارد و در رپرتوار او هم اکنون پراکندگی مهمانی های بزرگی در حال حاضر است – و در این فصل سهم ویژه ای برای او ایجاد شد: نقش شاهزاده در آجیل شکاری مقدمه ای نسبتاً موفق برای رقصنده جوان بود و اولین ستاره واقعا بخشی از Crassus در باله افسانه ای Grigorovich “Spartacus” بود.

اگر در مورد نوازندگان برجسته تئاتر بولشوی ، از رقصندگان پسر صحبت کنیم ، جاکوپو تسی احتمالاً خوش تیپ ترین و پلاستیک با استعداد نسل جدید است که به معنای واقعی کلمه ای از همه نقش های برتر در رپرتوار مرد نقش دارد. او واقعاً از نظر آلبرت در پیش نمایش در باله جیزل با شکوه بود. فقط می توان تعجب كرد كه چرا این هنرمند درخشان هنوز به رتبه برتر نرسیده است.

با پیشرفت نردبان سلسله مراتبی در این فصل ، چیزی در Bolshoi متوقف نشده است: فقط دو تن از رقصندگان تکنوازی شدند – الیزتاتا کروتلووا و آنتونینا چاپکینا.

از رقصندگان مرد ، ما هنرمندان متنوعی و کاریزماتیک مانند میخائیل کریوچکوف ، مارک چینو ، الکسی پوتینتسف ، ایگور پوگاچف را معرفی خواهیم کرد. اگرچه ، رهبری بلشوی مطمئناً باید آنها را با انرژی بیشتری ترویج کند

نورایف – به عنوان روند فصل

نمایش های برتر برنامه های باله از قبیل Ekman / Montero / Naharin و Variations / Wings of Wax / KAASH قربانی تاج ویروس در تئاتر موسیقی Stanislavsky و Nemirovich-Danchenko شد. علاوه بر این ، قرار بود باله KAASH نخستین پیش پرده از یکی از شیک ترین و پیشرفته ترین طنزنویسان امروز جهان ، اکرم خان باشد که پیش از این هرگز باله در روسیه به صحنه نرفته بود. موفقیت بالایی برای ورود باله های این طنز نگار در رپرتوار بود ، اما به دلیل قرنطینه از بین رفت.

یک دانش آموز نورایف و مدیر هنری کنونی گروه باله استاسیکا – مجسمه سازی اپرای پاریس Laurent Hilaire ، به لطف فعالیت های وی در طی چند سال گذشته MAMT به یک شرکت پیشرفته تر و با سبک اروپایی تبدیل شده است و دارای یک رپرتوار مدرن با سرعت ثابت است و سرانجام متعادل را با او رقم زده است. در تئاتر یک روند مدرن با اجرای باله های کلاسیک وجود دارد. اولین نشان داده شد باله “جیزل” که در اواخر فصل گذشته توسط هیلیر به سبک فرانسوی ساخته شد (وی موفق شد در کن در تور بپیوندد). بنابراین معلوم شد که این باله در اصلاحات مختلف در فصل همه گیر محبوبیت خاصی پیدا کرده است. بلند پروازانه ترین و حتی پر هیجان ترین نمایش ، دون کیشوت نورایف بود. این نخستین باله نورایف است که در وطن رقصنده روی صحنه رفته است. پیش از آن ، هرگز باله های او در روسیه به صحنه نرفته بود. دون کیشوت ، به گفته ایلر ، بهترین باله نوریاف است: از نظر درام ، مفهوم و تکنیک رقص. مراحل فوق العاده پیچیده و پیچیده ، فراوانی از پیچیده ترین تکنیک های کوچک – همه اینها برای عموم مسکو غیرمعمول است. در تسلط بر رقص پیچیده نورویف ، گروه از ارادت واقعی نشان دادند و از بالای سر خود پریدند.

مانند همیشه ، پریما و نمایش های باشکوه آن ، این تئاتر را بلند نگه می دارند. به عنوان مثال ، Ksenia Shetstsova ، که کاملاً در نقش کیتری در پیش نمایش دون کیشوت جای گرفته است (او برای فصل هشتم در تئاتر رقصیده است) ، فقط در زیر Ilera شروع به بدست آورد. جالب است که حتی امروز ، به همراه اریکا میکریتیچوا (که سطح بالای قبلی خود را بعد از مرخصی زایمان کاملاً احیا کرده است) ، ناتالیا سامووا و اوکسانا کارداش را تماشا کنید ، او یکی از درخشان ترین مقدمات گروه است. بیایید توجه داشته باشید که این کار را در آخرین 101 فصل گذشته و دو نمایش برتر تئاتر – دنیس دمیتریف و ایوان میخالف ، که اکنون تمام رپرتوارها را در استاسیک رهبری می کنند. متأسفانه به دلیل آسیب دیدگی ، تکنواز پیشرو تئاتر یوگنی ژوکوف نتوانست بخشی از ریحان را رقص کند. اما در کل ، او این فصل را با موفقیت گذراند و در جیزل جدید ، سوئیت در وایت و Nutcracker رقصید. شایان ذکر است نام بوریس ذوریلوف ، که از تئاتر اپرا و باله گرجستان به “استاسیک” منتقل شد. ZP Paliashvili ، و قبل از آن او به مدت 12 فصل در ماریینسکی رقصید.

صحنه ای از باله La Bayadere (ویرایش شده توسط Nacho Duato). solor – ایوان زیتسف. عکس: سرویس مطبوعاتی تئاتر میخایلوفسکی
شکل>

از Petipa به زندگی

به علت همه گیر ، تئاتر اپرای و باله نووسیبیرسک نتوانست 75 سالگی خود را به درستی جشن بگیرد. و مقیاس جشن برنامه ریزی شده توسط مدیر هنری تئاتر ولادیمیر کاخمن چشمگیر بود (مشهورترین و پردرآمدترین رقصنده جهان ، روبرتو بول ، قرار بود در کنسرت گالا اجرا کند). با این حال ، این رهبر پرانرژی توانست اجرای دیگری را که توسط کاخمان در یک تئاتر دیگر تابع او انجام شده بود ، پیاده کند. تئاتر میخایلوفسکی موفق شد نمای یکی از بزرگترین رقص نویسان مدرنیست غربی از آغاز قرن بیست و یکم راجع به کلاسیک های روسی ارائه دهد. پیش از این ، مدیر هنری باله این گروه ، رقصنده مشهور اسپانیایی ناچو دواتو در باله های The Sleeping Beauty و The Nutcracker ، قبلاً در اینجا امکانات رویکردهای مختلف با کلاسیک را نشان داده بود. اما اگر در سال 2011 او “خواب …” را با شعار “هیچكس از پتیپا” به صحنه برد ، پس از آن اسپانیایی ها به طور داوطلب رقص رقص كلاسیك عالی را در “La Bayadere” گنجانیدند. در واقع ، با نگاهی به نتایج “خواب …” ، رقصنده فهمید که پتیپا ، فارغ از مقاصد رقصنده ، هنوز هم بر کار او تأثیر می گذارد.

تئاتر اپرا و باله آکادمیک بوریات نیز به آزمایشی از نوع کاملاً متفاوت ، بلکه با کار ماریوس پتیپا در ارتباط بود. او باله خود را تالیسمان را به ماسک طلایی آورد که در واقع تنها اجرای برنامه باله شد که برگزار کنندگان مسابقه ملی قبل از اعلام قرنطینه توانستند آن را بیاورند. الكساندر میشوتین ، مجسمه نویس ، الهام گرفته از كلی مجدد این نمایش ، به سبک “جمعی” “تحت Marius Petipa” اجرا شد. قبل از ما بازسازی است که امروزه اصلاً شیک نیست – کارگردان به دلیل محدود بودن مطالب موجود در بایگانی ، چنین اهدافی را برای خود تعیین نکرد. با وجود تمام وام های پتیپا ، “Talisman” به صحنه آمد ، در واقع ، طبق دستور العمل های ویراستاران اتحاد جماهیر شوروی از کلاسیک ، و به طور کلی عملکرد جالب به نظر می رسید ، و ایده خود را برای احیای باله افسانه ای از کلاسیک روسی-فرانسوی که هنوز زنده مانده بود ، ثمربخش و هیجان انگیز بود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>