ارمیتاژ تصاویر ساخته شده از خاکستر بخور معبد

را نشان داد

در حیاط هرمیتاژ ، “بودای ارمیتاژ” به استقبال مخاطبان می رود. این مجسمه هفت تنی شبیه یک عنکبوت بدون سر پنج پا است و فاصله زیادی با تصویر کلاسیک یک معلم معنوی دارد. به نظر می رسد که این بودا به بسیاری از قطعات تقسیم شده است ، و سپس به طرز عجیبی دوباره جمع شده است. به این ترتیب ژانگ خوان “انقلاب فرهنگی” (1966-1976) را به یاد می آورد ، زمانی که معابد و صومعه های بودایی در چین ویران شد. بسیاری از مجسمه های بودا سپس شکسته شدند ، و بعداً ، همانطور که این هنرمند انجام می دهد ، دوباره از قطعات جدا شدند. ژانگ خوان یکی از این مجسمه های ترمیم شده را در تبت پیدا کرد ، جایی که به زیارت می پرداخت و تحت تأثیر ایجاد “بودای ارمیتاژ” برای روسیه تحت تأثیر قرار گرفت ، جایی که در زمان شوروی ، درست مثل چین ، بسیاری از معابد ویران شد و آیکون ها خرد یا تخریب شدند. ارمیتاژ بودا

مجسمه عجیب در حیاط ارمیتاژ مقدمه ای برای کل پروژه می شود که مخصوص موزه ایجاد شده و مضامین اصلی آن را نشان می دهد. مسئله اصلی مسخ سنت ها و تاریخ است ، چه در چین و چه در روسیه. همچنین این موازات بین دو کشور ، فرهنگ و گروه های قومی را که ژانگ خوان جستجو می کند و می یابد ، مشخص می کند. تصادفی نیست که معماری نمایشگاه در تالار نیکولایف از هندسه پیچیده است: آثار در یک خط و موازی ردیف شده اند و بدین ترتیب با یکدیگر گفتگو می کنند.

این پروژه با اثری از مجموعه “عشق” که در طی همه گیری ایجاد شده آغاز می شود. این یک بوم بزرگ است که به وضوح با اکریلیک قرمز رنگ آمیخته شده است ، در آستانه نقاشی مجازی و شی. از یک طرف ، می تواند باعث ارتباط با قلب شود ، از سوی دیگر ، شبیه خون است. این نقاشی نفسانی بازتاب عواطف این هنرمند در روزهایی است که بسیاری از افراد اطراف وی بیمار بودند و از ویروس می مردند. نقاشی از مجموعه “عشق” که نمایشگاه “در خاکستر تاریخ” را افتتاح می کند

در انتهای سالن یک اثر دیگر از مجموعه “عشق” وجود دارد ، فقط در تن های سیاه و قرمز. ژان خوان با این نقاشی ها به مضمون عشق و مرگ ، گشودگی و صداقت می پردازد ، که او مانند همه بشریت ، در روزهای دشوار همه گیر ، به شیوه ای جدید تفسیر کرد.

این مجموعه چرخه دیگری را تکرار می کند – “تناسخ” که در اتاق بعدی قرار دارد. این نقاشی همچنین با رنگ قرمز رنگ آمیزی شده است و از آئین تدفین بهشتی در تبت می گوید ، که طی آن اجساد مردگان داده می شود تا توسط کرکس ها خورده شود. بودایی ها معتقدند که روح در لحظه مرگ از بدن خارج می شود و فرد باید در تمام مراحل زندگی خود سودمند باشد ، بنابراین قربانی کردن مردگان نوعی خیرات است ، ادای احترام به طبیعت. به طور کلی ، برای بودایی ها ، مرگ یک فاجعه نیست ، یک نقطه پایان است – برعکس ، این آغاز یک تناسخ جدید است ، همانطور که ژانگ خوان در سری نقاشی های خود از آن صحبت می کند. باید بگویم که برای کارهای او چرخه های “قرمز” نیز به یک مرحله انتقالی تبدیل می شوند. مدت ها بود که او قلم مو و رنگ نمی گرفت (با اجراهای رسوا به شهرت رسید و بعداً توسط نقاشی های خاکستر و مجسمه ها به آنجا کشیده شد) و اکنون دوباره به نقاشی بازگشت.

و با این حال ، نکته اصلی در نمایشگاه تصویری بود که این هنرمند با تکنیکی که بیشترین شناخته شده در جهان برای او است. این تصویر 40 متری از مائو تسه تونگ با همرزمان حزبش است. با خاکستر بخور معبد نوشته شده است. اساس نقاشی “12 ژوئن 1964” عکسی بود که این هنرمند در یک بازار فروش پیدا کرد. امروزه شناسایی همه شخصیت های بوم خاکستر غیرممکن است و خود داستان به معنای واقعی کلمه و به صورت تصویری با خاکستر پوشانده شده است. امروز که افراد دو حزب کمونیست – اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی چین و چین – در جهات مختلف از هم گسیخته اند ، امروز چند نفر از جزئیات آن وقایع 1964 اطلاع دارند؟ ژانگ خوان پنج سال برای ایجاد این نقاشی وقت صرف کرد و برای درک زمینه نقاشی ، صحبت در مورد تکنیکی که در آن ایجاد شده مهم است.

– این هنرمند خاکستر بخور را در معابد بودایی جمع می کند. او با 20 معبد قرارداد دارد. خاکستر براساس تن از نور به تاریک طبقه بندی می شود – 24 تن. بوم بر روی زمین گذاشته شده ، با طناب به مربع مشخص شده است ، داربست بالای آن برپا شده است ، که یک صندلی متحرک بر روی آن نصب شده است. هنرمند در حالی که روی آن است ، خاکستر را روی بوم می ریزد و سپس آن را با چسب ، که از بالا پاشیده می شود ، تعمیر می کند – می گوید: یکی از متصدیان نمایشگاه ، دیمیتری اوزرکوف (دو نفر دیگر کارمند ارمیتاژ آناستازیا ویالکو و استاد دانشگاه شیکاگو U Hung).

یعنی تصاویر خاکستری تمام آرزوها و خواسته های خوب افرادی را که به کلیساها می آمدند و در آنجا بخور می سوزانند جمع می کند. ده نقاشی دیگر که در این نمایشگاه ارائه می شوند نیز به همین ترتیب ایجاد شده اند. به عنوان مثال ، در میان آنها ، تصاویری از کنفوسیوس به همراه شاگردانش و تصویر مسیح با حواریون از شام آخر ، مائو تسه تونگ ، که آغاز یک چین جدید را قبل از مردم اعلام می کند ، و لنین قبل از کمونیست ها ، نسخه های خاکستری نقاشی Repin ایوان وحشتناک و پسرش ایوان ، و بازگشت پسر ولگرد توسط رامبراند. این بومها گفت وگوهای جالبی را شکل می دهند و پیوندهایی را بین فرهنگ و زمان آشکار می کنند. آنها همچنین با تاریخ ارمیتاژ در ارتباط هستند ، زیرا برخی از اصالت ها در اینجا نگهداری می شوند (مانند شاهکار رامبراند) ، برخی دیگر زمانی زندگی می کردند یا از موزه بازدید می کردند. نقاشی از خاکستر مائو تسه تونگ در حال صحبت با مردم

تصویر اصلی نمایشگاه – پرتره 40 متری اعضای حزب کمونیست چین – نیز در حال گفتگو است. مائو که در مرکز بوم قرار دارد ، خود را در مقابل پرتره ای از نیکلاس دوم از مجموعه ارمیتاژ می یابد. و ، اگر به او پشت کنید و جلو بروید ، می توانید به بالکن کاخ زمستانی برسید ، پادشاهانی که یک بار از آنجا با مردم صحبت می کردند. و در پشت تصویر آخرین امپراتور روسیه ، عکسی از لنین قرار دارد که خود را از “سری قرمز” اختصاص داده شده به تناسخ در شرکت یافت …

قسمت مهم دیگر این نمایشگاه کارهایی است که بر روی درهای قرن 18 و 19 انجام شده است. این درها مانند خرده های دنیای قدیم است: هنگامی که شهر باستانی Taiyuan با رونق اقتصادی روبرو شد و ساختمانهای مدرن جایگزین خانه های قدیمی شدند ، آنها توسط ساکنان مرکز استان شانشی دور انداخته شدند.

بر روی این درها ، هنرمند عکسهایی را با بازتولید معروف ترین بومهای مجموعه ارمیتاژ یا عکسهای تاریخی چسباند و صنعتگران-منبت کاران بخشی از تصاویر را به طرز ماهرانه ای تراشیده اند. در اینجا ، استعاره از خاکستر تاریخ با روشهای دیگری ایجاد می شود ، اما همه چیز تقریباً یکسان است – دگردیسی های زمان. به عنوان مثال ، تصویری از استالین و اطرافیانش وجود دارد ، اما برخی از مردم از “کتاب حافظه” بریده شده اند بسیاری از افراد در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ، از جمله افراد از نزدیکان رهبر حزب ، سرکوب شدند. مدونا لیتا لئوناردو ، توسط ژانگ هوانگ به درب قدیمی منتقل شد

“پاک کردن” های مشابه در چین اتفاق افتاد ، زمانی که به دلیل تغییر در اوضاع سیاسی ، برخی از شخصیت های به تصویر کشیده شده در نقاشی ها توسط هنرمندان بازنویسی شدند (چنین ماکت “خاکستر” در نمایشگاه ها وجود دارد). بازآفرینی این دگردیسی های تاریخ از خاکستر و چوب ، جستجوی موازی ها و ایجاد گفتگوها – تجسم دوباره است. آن دیدگاه بودایی به جهان و آخرین وقایع غم انگیز ، که نویسنده ما را به تجربه دعوت می کند.

این نمایشگاه تا 8 نوامبر ادامه خواهد داشت.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>