Mkrtich Okroyan: “تکرار Art Deco غیرممکن است”

– Mkrtich Okroevich ، موزه آرت دکو بیش از پنج سال است که فعالیت می کند. دستاوردهای اصلی وی در این سالها را چگونه تعریف می کنید؟

– فکر می کنم موفقیت اصلی ما این است که بازدیدکنندگان ، با مشاهده نمایشگاه های این مجموعه ، ارتباط طبیعی فرهنگ روسی اوایل قرن بیستم با Art Deco اروپا را درک می کنند. البته اروپایی ها این مسئله را قبول ندارند ، اما وقتی بسیاری از مجسمه ها را بررسی می کنیم ، می بینیم که آنها بر اساس طرح هایی توسط هنرمندان روسی ایجاد شده اند: باکست ، پوپوف ، کاندینسکی. بازدیدکنندگان این ارتباط را احساس می کنند و می فهمند که هیچ مرز جدائی بین فرهنگ روسیه و اروپا وجود ندارد. علاوه بر این ، مدرنیته روسی زودتر از اروپایی بود. از آنجا که در اروپا تا قرن بیستم ، هنر عمدتاً تزئینی و سلطنتی بود: باروک ، روکوکو ، و مردم عادی تصاویر زنده و فرهنگی خود را نداشتند. در مقابل ، در روسیه ، اواخر قرن نوزدهم Art Nouveau همیشه زندگی تزاری را منعکس نمی کرد. بگذارید نقاشی های Repin یا Petrov-Vodkin را بیاد بیاوریم. اروپایی ها غالباً با تعصب به روسیه نگاه می كنند ، اما می توان گفت: “عزیزان اروپایی ، فرهنگ شما از هنرمندان ، مجسمه سازان ، رقصندگان روسی به وجود آمده است.” من و همسرم دو کتاب بزرگ درباره آرت دکو تهیه کردیم و نویسندگان انگلیسی که پیش گفتار وی را نوشتند اعتراف کردند که این سبک توسط فرهنگ روسیه تقویت می شود. اگر دنیا تشخیص دهد که کاندینسکی بنیانگذار انتزاع گرایی است ، پس هنرمندان روسی و هنرمندان روسی آن زمان در شکل گیری سبک آرت دکو اهمیت یکسانی دارند.

لازم به ذکر است که در سال 2015 موزه آرت دکو وارد شورای بین المللی موزه های یونسکو (ICOM) شد.

– این مجموعه چگونه توسعه یافت و نقطه شروع ایجاد آن چه بود؟

– اکثریت قریب به اتفاق مجسمه های Art Deco که در جهان وجود دارد در مجموعه ما هستند. در سراسر جهان از توکیو تا سن پترزبورگ از جمله آفریقای جنوبی ، برزیل ، آرژانتین جمع آوری شد. همه چیز از آنجا شروع شد که در سال 2004 به طور تصادفی در یکی از فروشگاه های عتیقه فروشی در سن پترزبورگ یکی از جالب ترین کارهای دیمیتری چیپاروس “دختری با طوطی” را پیدا کردم – یک مجسمه برنز دو متری به سبک آرت دکو ، که در اروپا هیچ مشابهی ندارد. بسیاری از بهترین قطعات در حراجی ها خریداری شده است. به عنوان مثال ، “سه رقصنده روسی” در کریستی پاریس خریداری شد.

– مجموعه موزه طی پانزده سال شکل گرفته است. چه یافته هایی برای شما ارزش بیشتری دارند و چرا؟

– ما نمایشگاه های بسیاری داریم که در یک نسخه وجود دارد ، اصلی ترین آنها هر دو مجسمه های چیپاروس هستند – “دختران” و “باله روسی”. همچنین آثاری وجود دارد که زمانی در خانه های شانل ، لالیک بوده اند. موزه آرت دکو نه تنها موزه مجسمه سازی است ، بلکه در اصل آن یک هنر کاربردی عالی است ، بنابراین ، موزه آثار زیادی را در مورد مبلمان و فلز به نمایش می گذارد. یکی از نویسندگان برجسته این روند ادگار برانت است که کارهای اصلی او نیز در مجموعه ما وجود دارد. چندین نویسنده مشهور وجود دارد: برانت ، چیپاروس ، پورزل. چیپاروس نماینده مکتب فرانسوی است. وی با ملیت ، رومانیایی است و ریشه اسلاوی دارد ، در ایتالیا تحصیل کرده و سپس به فرانسه عزیمت می کند و در آنجا به یک شخصیت عمومی جدی تبدیل می شود و شاخص ترین مجسمه ها را به سبک آرت دکو خلق می کند. Preuss آلمانی است. وی به دلیل ارائه ریاضت و ظرافت مجسمه های ورزشی المپیک مشهور بود و پورزل نویسنده Art Nouveau اتریش است.

– شناخته شده است که پس از جنگ جهانی دوم در اروپا ، علاقه به آرت دکو کاهش یافته و دوباره در اواخر دهه 1980 زنده می شود. به نظر شما محبوبیت این سبک با چه ارتباطی دارد و فلسفه آن را چگونه برای خود تعریف می کنید؟

– علاقه به آرت دکو از دهه 1960 دوباره احیا شد و به طور مفهومی در دهه 1980 شکل گرفت. برای اولین بار در رابطه با آرت دکو ، این کار توسط منتقد هنری انگلیسی با ریشه های روسی ویکتور آرویس انجام شد ، که یک مونوگرافی در مورد این روند سبک منتشر کرد. اگر در قرن نوزدهم این مجسمه برخی از تصاویر نمادین را به تصویر می کشید ، در Art Art Deco از عاج برای ایجاد شکل شخص خاصی استفاده می شود که دارای یک نام و نام خانوادگی است. تصادفی نیست که در آغاز قرن بیستم در فرانسه ، این کلیسا شروع به آزار و اذیت نویسندگان و هنرمندان کرد ، و آنها را سرزنش کرد که نشان دادن مستقیم چهره یک شخص غیرممکن است. مجسمه سازی آرت دکو شخصیت شخص ، چهره ، تصویر را نشان می دهد. فقط افراد ثروتمند ، شخصیت های عمومی ، سیاستمداران می توانند چنین اشیایی را در خانه های خود داشته باشند. برای آنها ، این نمایش وضعیت اجتماعی خاصی بود. تکرار آرت دکو غیرممکن است. تکرار یک مجسمه آرت دکو را کپی نمی نامند ، بلکه جعلی می نامند ، زیرا نویسنده دیگری نمی تواند یک شخص خاص را با دقت تولید کند. جعلی بودن نقاشی بسیار راحت تر است.

علاوه بر این ، نقاشی در موزه ها یا کلکسیونرهای بسیار جدی وجود دارد و اشیا Art آرت دکو وارد خانه های مردم شده اند و جزئی از زندگی روزمره آنها شده اند. آرت دکو باعث ایجاد فرهنگ های جدید شد: نئوکلاسیسیسم در دهه های 1940 تا 1950 و عمدتا غیر انطباق.

– در مورد نمایشگاه ها و پروژه های جدید موزه برای ما بگویید ، چه چیزی را متعجب می کنید؟

(مکرتیچ اوکروایان لحظه ای فکر می کند.)

– این موزه تنها بخشی از نمایشگاه هایی را که در اختیار داریم ارائه می دهد. پروژه های مربوط به مرمت مبلمان دهه 1920 – 1930 در فرانسه وجود دارد – اینها اولین نمونه مبلمان مدرن از نظر عملکرد و رویکرد آنها هستند. مواردی از مجموعه ما در نمایشگاه های اسپانیا و سن پترزبورگ به نمایش درآمد. ما همکاری بین المللی فعال را ادامه خواهیم داد ، به ویژه هنگامی که محدودیت ها به دلیل همه گیری کاملاً برداشته شود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>