سرگئی ژنوواچ: “من شخصی هستم که فریب کاری را دوست ندارم”

– سرگئی واسیلیویچ ، صریحاً از شما می پرسم: عملکرد بازیگران در جلسه در ماه جولای چقدر غیرمنتظره بود آیا شما ادعاهایی خطاب به خود شنیده اید؟

– من نمی خواهم در مورد آن صحبت کنم. هر تئاتری زندگی درونی دارد – همیشه بوده و هست و خواهد بود. و این واقعیت که مردم در آن زمان صحبت کردند ، و کاملاً واضح ، به خصوص پس از 5 ماه وقفه در کار ، فکر می کنم این احساسات بود. و اگر این موضع باشد ، زمان همه چیز را نشان می دهد.

– هنرمندان در آن جلسه بسته ، ضبط هایی را در شبکه های اجتماعی منتشر کردند که به نوبه خود باعث شایعات ، گمانه زنی ها شد …

– هنرمندان همه بسیار متفاوت هستند و کسانی که اکنون در حال اجرای اجراهای جدید با من یا سایر کارگردانان هستند – ناتالیا نازارووا ، یگور پرگودوف – همه اتفاقات تئاتر را مثبت می دانند. اما تئاتر (و این را باید فهمید) همیشه یک تعارض ، برخورد نظرات ، شخصیت هاست. خشنود کردن از همه غیرممکن است و ارزش ساخت تئاتر برای نظر هر شخص را ندارد. اما یک چیز می توانم بگویم – دروغ های زیادی در شبکه ها وجود داشت. سپس حتی یک روزنامه نگار از “مطبوعات زرد” با من تماس گرفت و خواست که از او شکایت نکنم.

بعد از این ، من تقریباً یک و نیم فصل در تئاتر هنری مسکو کار کردم: در ابتدای اولین دوره ، ما اجراهایی را که مدیریت قبلی راه اندازی کرده بودند اجرا کردیم و فقط در نیمه دوم شروع به روشن شدن جهت حرکت تئاتر کردیم. در آغاز فصل دوم ، آنها موفق شدند The Seagull و Sugar German را منتشر کنند ، اما همه چیز کوتاه شد ، کار متوقف شد. بنابراین می فهمم که احساسات و استرس در آن جلسه تابستانی کار می کرد.

– در برنامه های تئاتر هنری مسکو برای فصل های آینده ، نام بزرگی به صدا درآمد – کارگردان انگلیسی سیمون مک برنی. این چقدر واقع بینانه است؟

– تئاتر اکنون در حال مذاکره مقدماتی است. می توانم بگویم که سایمون مک برنی علاقه مند به همکاری با تئاتر هنر است. سعی خواهیم کرد یک هفته پیدا کنیم تا او بتواند به مسکو بیاید ، با تئاتر و هنرمندان آشنا شود.

– در گردهمایی گروه ، شما همچنین اعلام کردید که گروه کارآموز از این فصل به گروه تئاتر هنری مسکو می پیوندند. آیا این به معنای افزایش تعداد گروه است؟ این با تنظیمات شما مغایرت دارد.

– گروه کارآموز بخشی از گروه بود. این در مورد وضعیت هنرمندان جوان است. اکنون 199 نفر در گروه حضور دارند.

– آیا قصد کوتاه کردن آن را دارید؟

– البته گروه بسیار زیاد است. از یک طرف ، برای درک اقدامات بعدی ، باید با گروه کار کنید ، به مردم فرصت دهید تا خود را نشان دهند. از طرف دیگر ، بدیهی است که یک تئاتر بدون هنرمندان جدید ، بدون تزریق جوانی ، بدون استادان و هنرمندان نسل های مختلف نمی تواند وجود داشته باشد. این مسئله امروز است. بنابراین ، من تصمیم گرفتم در فصول آینده با کسانی که در گروه هستند شرکت کنم.

– از لحظه عبور از آستانه تاریخی آن ، احساسات شما از حضور در تئاتر هنری مسکو چگونه تغییر کرده است؟ چه احساسی نسبت به خود در تئاتر هنری مسکو و تئاتر هنری مسکو در شما تغییر کرده است؟

– پاسخ صریح به این سوال دشوار است ، همه چیز در حال توسعه است. برای من ، پیشنهاد ریاست تئاتر هنری مسکو در سال 2018 غیرمنتظره بود. اما این اتفاق افتاد که همکارانم در بخش کارگردانی ، تمایل من برای پذیرفتن پیشنهاد را تأیید کردند. به هر حال تئاتر هنر برای هر شخص تئاتری مکان ویژه ای است.

– آیا شما بیشتر یا کمتر نگران هستید؟

– ما نمی توانیم بدون هیجان در کار خود انجام دهیم. من فقط می خواهم کار شادی آور باشد ، می خواهم از تمرینات ، ارتباط با افراد خلاق لذت ببرم. من شخصی هستم که فتنه را دوست ندارم. من چنین کیفیتی دارم – اگر علاقه متقابل با یک بازیگر وجود نداشته باشد ، پس نمی خواهم با او تمرین کنم. و سپس نمی توانم به خودم کمک کنم. برای من ، عامل تعیین کننده در کار رابطه با هنرمند است.

– حتی اگر یک هنرمند ستاره باشد؟

– این یک مفهوم بیننده و ژورنالیستی است. برای من ، هنرمندان و غیر هنرمندان وجود دارند. صرف نظر از مشهور بودن یا نبودن ، اگر هنرمند واقعی باشند ، کار با آنها همیشه جالب و شاد است. و اگر یک هنرمند را دوست دارند و می شناسند ، خوب است.

– در طول یک و نیم فصلی که در تئاتر هنر کار کرده اید ، آیا ایده ای که به آن رسیده اید تغییر کرده است؟

– قبل از همه گیری ، اولین شماره مجله “Kamergersky، 3” را منتشر کردیم ، در ابتدای مصاحبه من از ایننا ناتانوونا سولوویوا از مورخ تئاتر هنری مسکو نقل کردم: “کنستانتین سرگیویچ چگونه اولین باری را که در پوشکین ملاقات کردیم چگونه گفت؟ چرا آنها جمع شده اند؟ و اگر موضوع به نتیجه نرسد ، پراکنده شدن چقدر شرم آور خواهد بود … ماهیت اصلی این است – ایجاد اولین تئاتر عمومی اخلاقی منطقی – تئاتر هنری مسکو. موضوع “زندگی بشریت فقیر” را برجسته کنید. با این حال ، شرکت کنندگان در نشست در پوشکین کلمه “کلاس” را با کلمه “انسانیت” جایگزین کردند.

برای من ، گذشته و آینده در هم آمیخته و متحد شده اند. برای تلاش برای آینده ، باید گذشته را به خاطر بسپارید و آن را دوست داشته باشید. و اگر به تئاتر هنر خدمت می کنید ، نمی توانید به بهترین نمونه های کشفیات افرادی که خوشبختانه درک آنچه بسیاری از آنها شکست خورده اند ، اعتماد کنید.

همانطور که معلم و کارگردان فوق العاده آندره الکساندروویچ گونچاروف دوست داشت بگوید: زیبایی شناسی تئاتر هر هفت سال تغییر می کند و آنچه امروز مد است فردا دیگر جالب نیست.

در تئاتر هنری مسکو ، زیبایی شناسی هنری کاملاً متفاوتی همیشه وجود داشته است: به عنوان مثال نمایشنامه کرگا ، هملت ، کاملاً متفاوت از جستجوی صحنه ای نمیروویچ-دانچنکو در نثر تولستوی و داستایوسکی ، و نبوغ و تخیل های پرنده آبی بود – از لحن اجرای نمایش های چخوف. هر ارگانیسم نمایشی فقط در توسعه و حرکت موقت قابل درک و درک است. نه در یک فصلی ، نه در دو ، و شاید نه در سه. در خلاقیت به لحن طولانی نیاز است.

– اما برای اینکه امروز به زندگی “بشریت فقیر” روی بیاوریم ، یک درام کاملاً متفاوت ، و نه در حال حاضر ، که بیشتر در مورد زندگی و اصلاً افراد فقیر ساخته شده است ، لازم است.

– البته مارینا بروسنیکینا نمایشنامه یولیا توپیکووا را اجرا کرد “اوفلیا از آب می ترسد”. اکنون میخائیل راخلین با داستان اولیه ویکتور پلوین “Omon Ra” سر و کار دارد. و جوانان ، که امیدوارم در صحنه جدید شروع به کارگردانی کنند و به نثر و درام مدرن روی بیاورند. به نظر من ، امروز درام مطابق با زمان است ، اما هیچ ایده هنری جدیدی در آن وجود ندارد. و تئاتر درام از ایده ها تغذیه می کند.

– و یک سوال دیگر در مورد گروه: چه کسی در این یک و نیم فصل برای بازیگران اصلی به کشف شما تبدیل شده است؟

– وقتی آمدم ، فهمیدم که گروه بسیار شلوغ است ، بسیاری بازی نمی کنند ، اما بیشتر هنرمندان دعوت شده بازی می کنند. وحی برای من نینا ایوانوونا گلیایوا شگفت انگیز در نمایش “شب های سفید” کارگردان جوان آیدار زباروف بود. در این اجرا کارهای فوق العاده ای از ژنیا پره والوف و نادیا ژاریچوا وجود دارد. در “تاجر ونیز” به کارگردانی اکاترینا پولوتسوا ، سرگئی سوسنوفسکی و آرتم بیستروف ، به نظر من ، به روشی مدرن و تیز کار می کنند. و در نمایش “آلمانی قند” از اولانبک بایالیف ، آلنا خووانسکایا ، الکسی آگاپوف ، کسنیا تپلووا و البته والری زازولین ، که این اولین نقش بزرگ برای او بود ، به شیوه ای جدید ظاهر شد.

من شخصاً وقتی در نمایش “در حال دویدن” با میخائیل پورچنکوف ، آناتولی بیلی ، ایگور ورنیک ، ایرینا پگووا و دیگر هنرمندان کار کردم ، لذت زیادی را تجربه کردم. در آخرین نمایش تئاتر – نمایش “مرغ دریایی” اسکاراس کورشونواس – کارهای بازیگری غیر منتظره زیادی وجود دارد. من آماده ام تا بی نهایت بسیاری از هنرمندان را لیست کنم.

– وقتی در اجتماع گروه شنیدم که جمع آوری کمکهای مالی برای بنای یادبود اولگ تاباکوف اعلام شد ، کمی متعجب شدم. آیا این بدان معناست که Khudozhestvenny توانایی پرداخت مبلغ گمشده برای یک بنای یادبود به مردی را که طی 18 سال کار زیادی برای تئاتر هنری مسکو انجام داده است ،

– اعتراف می کنم ، من این داستان را به خوبی نمی دانم ، بنابراین نمی توانم درباره آن نظر بدهم. ولادیمیر لوویچ ماشکوف فریادی انداخت ، من آن را صدا کردم – این تنها کاری است که می توانم انجام دهم ، و من خودم در اردو شرکت خواهم کرد.

اکنون زمان سختی برای تئاتر است. و این برای زندگی اصلاً آسان نیست. با وجود همه چیز ، ما باید یکدیگر را بشنویم و در صورت لزوم به یکدیگر کمک کنیم. فقط بهش افتخار نکن هرچه بیشتر دیده نشود و مطابق با نیازهای داخلی باشد – بهتر است.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>