سرنوشت فیلم مربوط به صدمین سالگرد تئاتر بلاروس. یانکا کوپالا

مه آلود

ولادیمیر بوکون در سال 1965 به عنوان یک دانش آموز به تلویزیون بلاروس آمد و در سال 2015 پنجاهمین سالگرد فعالیت خلاقیت خود را جشن گرفت. او کارگردان و تهیه کننده ، نویسنده و مسئول پروژه های “شمارش معکوس” ، “100 نام بلاروس” ، “وقایع نگاری گتو مینسک” است ، جایزه ریاست جمهوری سال 2019 جمهوری بلاروس را دریافت کرد. ما در مورد چگونگی فیلمبرداری فیلم مربوط به صدمین سالگرد تئاتر و اینکه چرا نمایش فیلم “جانین” وی در Grodno ممنوع شد صحبت کردیم.

– شروع کار روی فیلم برای صدمین سالگرد تئاتر. یانکا کوپالا ، شما چه می خواستید؟ از تئاتر پرتره بسازید؟

– واقعاً نیست. داستان با یک چرخش پیچیده و بزرگ آغاز شد. در حال حاضر مدیر سابق تئاتر پاول لاتوشکو ، در گذشته – دیپلمات ، سفیر بلاروس در فرانسه ، وزیر فرهنگ سابق ، ما شخصیت بسیار مشهوری داریم ، او می خواست 10 قسمت 26 دقیقه ای برای سالگرد فیلمبرداری کند و ما دهمین سالگرد زندگی تئاتر را در هر یک از آنها. اما من مخالف رفتن زمانی هستم. ایده اولیه کم شد و وزارت فرهنگ ما پیشنهاد ساخت یک فیلم 52 دقیقه ای را داد. و ما مقدار بسیار زیادی از مطالب را جمع آوری کردیم ، ده فیلم نامه نوشته شد و من تصمیم گرفتم چهار فیلم را حداقل 26 دقیقه بسازم. ما می خواستیم نه تنها تاریخ پیدایش و وجود تئاتر را در سالهای مختلف بگوییم ، بلکه این ایده را داشته باشیم که در تمام این مدت حامل ایده ملی بوده است. مردم در دهه 30 دشوار ، در زمان های پس از جنگ و ذوب ، برای تماشای نمایش به آنجا رفتند و به این فکر کردند که ما چه کسانی هستیم ، بلاروسی ، ریشه های ما کجا هستند ، ما در دنیای مدرن چه کسانی هستیم؟ شناسایی خود مهم بود.

قبل از فیلمبرداری ، مدیر ارشد تئاتر نیکولای پینیگین گفت که تئاتر ما حامل اصلی ایده ملی است. چرا در 1920 ، در سخت ترین زمان ، پس از جنگ های مهیب داخلی و لهستان ، پس از وقایع انقلابی ، او هنوز ظاهر شد؟ آیا این تصادفی است؟ اگر نه ، چه چیزی پشت آن بود؟

– شما تنها کسی هستید که جلسه معروف را فیلمبرداری کرده اید. چه چیزی در آنجا بیشتر مهم بود؟

– جلسه و عملکرد بازیگران ما تنها بخشی از آنچه در بلاروس اتفاق می افتد است. روزنامه نگاران برجسته ما از کانال های ملی و برخی کانال های دیگر نیز نامه های استعفا را نوشتند. کل کارکنان ایستگاه رادیویی Stolitsa ، به ریاست مدیر ، استعفا دادند. کارخانه ها اعتصاب می کنند. این یک رویارویی جهانی است. این به دلایل خاصی نیست. این وضعیت دشوار و طولانی مدت است. اگر بازیگران تئاتر این کار را نکرده بودند ، پس می توانیم درباره کدام نوع حامل ایده ملی صحبت کنیم؟ آنها به سادگی نمی توانند در انجام شرایط فعلی کمک کنند.

– آیا بعد از اتفاقی که در تئاتر افتاد ، درام فیلم تغییر کرده است؟

– فیلم قبلاً بدون این صحنه ویرایش شده است. من برنامه ریزی کردم که چهار قسمت در آستانه 100 سالگی در یکی از کانال های مرکزی نمایش داده شود و در روز سالگرد آنها یک نسخه 52 دقیقه ای ارائه دهند. اما مشخص شد که هیچ یک از این اتفاقات نخواهد افتاد. فیلم دوم در مورد سلسله های برجسته بازیگری – Vladomirskys ، Glebovs ، Makarovs وجود نخواهد داشت. نماینده یکی از آنها ، نادژدا بلوخوستیک ، همراه با همه استعفا داد. نمی توانم سرنوشت بعدی فیلم ما را تصور کنم. اما من فکر می کنم که این زمان می گذرد و تصویر از ارزش بیشتری برخوردار می شود و بازیگران با منشور عملکرد خود مشاهده می شوند.

– احساس می کنید که مردم رفتار متفاوتی با یکدیگر دارند؟

– بله ، البته. حال و هوای مردم به خیابان ها شاد و سبک است. البته ترس و اضطراب وجود دارد ، اما وحدت عمومی مردم احساس خاصی است و پرخاشگرانه نیست. همه ما با هم هستیم ما بلاروسی هستیم.

– چگونه افراد از مینسک به روسیه می روند؟ کسانی که قبلاً این راه را طی کرده اند از جهنمی که باید رد شود شکایت دارند.

– بله ، بسیاری مجاز به عبور از مرز نیستند. این یک موضوع برای روزنامه نگاری تحقیقی است. ما یک کشور اتحادیه با روسیه داریم و هیچ مرز مرزی بین این کشورها وجود ندارد. اما مرزبانان روس اجازه ورود بلاروسی ها را نمی دهند ، آنها از کمیته مرزی یک گواهی اجازه عبور از مرز را می خواهند. کجا تنظیم می شود؟ چگونه می توانم کمک بگیرم؟ مردم از اتوبوس رها می شوند و در آنجا مردانی وجود دارند که با ماشین در نزدیکی ایستاده اند و آماده اند تا با پرداخت هزینه مشخصی شما را در مسیرهای بز به روسیه برسانند. سیستم رفع اشکال کار می کند. تماس با کمیته مرز و کسب اطلاعات لازم غیرممکن است. درخواست آنلاین تکمیل نمی شود. وب سایت سفارت بلاروس برای کسانی که از مرز روسیه عبور می کنند شرایط لازم را دارد: گواهی عدم وجود COVID ، دعوت نامه یا تأیید اینکه شما در حال کار یا تحصیل هستید. همه! هیچ گزارشی در مورد نیاز به گواهینامه از کمیته مرز گزارش نشده است.

– چرا نمایش فیلم “Janine” شما در Grodno ممنوع شد؟

– چون قهرمان من با نور اشتباه می درخشد. او یک مقدس است. ژانین در نزدیکی گرودنو زندگی می کند و مقامات محلی نمایش این فیلم را ممنوع کردند ، اگرچه این فیلم قبلاً از کانال اصلی ما نمایش داده شده بود. فکر نمی کنم آنها او را در روسیه نیز ببینند. تاکنون تنها نمایش جشنواره “پیروزی با هم” برگزار شده است.

قهرمان فیلم جانین ولادیمیر بوکون در سال 1930 در فرانسه در شهر معدن لالن متولد شد ، جایی که پدر و مادرش از بلاروس غربی برای کار آمدند. استالین پس از ایجاد دفتر بازگرداندن شهروندان اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی از آلمان و کشورهای تحت اشغال آن در سال 1944 قول داد که به کسانی که به وطن ، کار ، مسکن خود بازمی گردند فرصت بازگشت در هر زمان را فراهم کند. والدین جانین تسلیم تبلیغات شدند. در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی ، خانواده با یک ماشین باری سفر می کردند و فقط نان دریافت می کردند. 72 سال بعد ، ژانین پیر ، که در تمام این مدت با کسی فرانسوی صحبت نمی کرد ، اما زبان را فراموش نمی کرد ، به فرانسه رفت و به مکان های کودکی خود رفت. و نزدیک Grodno ، او تنها زندگی می کند ، عملا بدون ارتباط با جهان ، گاهی اوقات پسرش ، که در سرزمین های دیگر زندگی می کند ، به دیدار او می رود.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>