تئاتر واختانگوف تمام رکوردها را شکست: “اوگنی باگراتیوویچ به خانه بازگشت”

افتتاحیه خود شامل دو عمل بزرگ بدون وقفه است. اولین – افتتاح بنای یادبود یوگنی واختنگوف – مستقیماً در آربات 25 ، در حومه تئاتر آغاز می شود. ارکستر با لباس های هوسار در حال پخش است. به همه ماسکهایی با پرتره واختانگف داده می شود – آنها در چهار رنگ ساخته شده اند: هر صحنه خاص خود را دارد. اداره ، مدیر هنری ، همه خدمات از 9 صبح در اینجا در جنگ کامل هستند. اولین هنرمندی که ظاهر شد الکساندر اولشکو است. و کاملا غیر منتظره – یولیا کنستانتینوونا بوریسوا. او 95 ساله است ، اما این بازیگر بزرگ زن هنوز کفش پاشنه بلند ، با پشتی صاف دارد.

در حالی که وختیانگف پشت پارچه ای سفید است و چند روز پیش او از چشم های کنجکاو در یک جعبه تخته سه لا در ورودی مرکزی پنهان شده بود. پرونده برداشته شد و در ساعت تعیین شده دو هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی شوروی – یولیا بوریسوا و واسیلی لانوی – پارچه را بیرون کشیدند و همه اوگنی باگراتیوویچ برنز را دیدند. و نه حتی یک بنای یادبود ، بلکه یک ترکیب مجسمه سازی ، از بسیاری جهات غیرمنتظره است. و صد توپ سفید به هوا پرواز کرد.

از پرونده MK: سه بنای تاریخی به واختانگف در روسیه احداث شده است. اولین بار در سال 75 سالگی تولد او در قبر در قبرستان Novodevichy (1996) به شکل یک شکل برنز از یک موزه عزادار (مجسمه ساز اولگ کوموف ، معمار نینا کومووا) ظاهر شد. در سال 2013 ، در ولادیکاوکاز ، نه چندان دور از خانه ای که اوگنی در آنجا متولد و بزرگ شده است ، یک بنای یادبود برنز برای او باز شد (استانیسلاو تواسیف ، مجسمه ساز ، قد 2 متر و 20 سانتی متر ، وزن حدود یک تن). واختانگوف به تنهایی تقریباً همین پارامترها را دارد که در سال 2014 در حیاط مدرسه ای که نام او را بر عهده داشت ایستاد. معلوم شد 50 سانتی متر بالاتر از ولادیکاوکاز است.

و سرانجام ، واختانگف قرن XXI – در آربات ، در نزدیکی خانه تئاتر ، که او با گروهی از استودیوهای خود ایجاد کرد ، به هیچ وجه تصور نمی کند که ذهنیت آنها یک قرن طول بکشد! فقط فکر کنید – برای 100 سال ، و برنز خالق بسیار جوان است: ظاهر نجیب ، با لباس مسافر با پاهای صلیب نشسته ، مانند قهرمان برخی از داستان های عاشقانه. اما این تصویر بیش از حد واقع بینانه است – اینگونه است که واختانگوف ، یا در سال 1911 یا در سال 1913 ، هنگام تعطیلات خود در دنیپر با معلمش لئوپولد سولرژیتسکی توسط عکاس دستگیر شد. هنگام مسافرت ، آنها احتمالاً در مورد امور تئاتر ، تئاتر هنر بحث می کردند. مطمئناً ، او قبلاً به فکر استودیوی خودش بود ، اما صد سال جلوتر به نظر نمی رسید. با این حال ، سرنوشت اراده کرد که هم واختانگوف و هم استودیوی او به تاریخ پیوستند و اساس تئاتر روسیه شد.

و داستان … اینجاست ، پشت پشت واختانگوف جوان پرده ای برنز قرار دارد که بر روی چین های آن دقیقاً 100 عنوان از بهترین نمایش های به صحنه رفته در این 100 سال حک شده است. از جمله اولین ها – “معجزه سنت آنتونی” ، “پرنسس توراندوت” ، “داستان ایرکوتسک” ، “ملکه بیل” ، “ملودی ورشو” ، “مادمازل نیتوش” ، “کلاه حصیری” ، “آنتونی و کلئوپاترا” و بعدا – ” رویای عمو “،” عمو وانیا “،” اسکله “،”! یوجین اونگین “و غیره ، و غیره. عصرها نور از بین خواهد رفت.

بنای یادبود (مجسمه ساز A. Rukavishnikov ، هنرمند M. Obrezkova و معمار I. Voskresensky) در درجه اول برای فقدان پاتوس و شکوه خوب است. این واختانگوف قطعاً زنده است و “گویی که به خانه برگشته است” – همانطور که بسیاری در مراسم افتتاحیه می گویند.

آنچه از اهمیت ویژه ای برخوردار است – این بنای یادبود کاملاً با پول تئاتر ساخته شد و هزینه آن 25 میلیون روبل بود. واسیلی لانووی پوشکین را می خواند: “… بیایید لیوان ها را بالا بیاوریم ، آنها را به هم فشار دهیم …”.

لانوی از بنای یادبود واختانگوف در آربات رونمایی کرد

تماشای ویدیوی مرتبط

اقدام دوم افتتاحیه فصل به مرحله تاریخی منتقل می شود. بسته بندی شده تا کره چشم است. در ابتدا ، آنها ابتدا یک نمایش فنی ترتیب می دهند ، بنابراین نتیجه نوسازی سه ساله صحنه را به مخاطبان نشان می دهند. آهنگساز Faustas Latenas مخصوصاً برای این نمایش موسیقی نوشت.

وزیر فرهنگ ، اولگا لیوبیمووا می گوید:

– اگر من به عنوان یک دختر به اینجا می آمدم و این را می دیدم ، احتمالاً آن شب خوابم نمی برد – زیبا بود. صد سال 350 بار نمایش اول ، چندین نسل بیننده است. من به خودم اجازه می دهم برای همه شما سلامتی آرزو کنم – بیننده منتظر شماست. ما از شما بسیار می خواهیم که مراقب خود باشید.

Rimas Tuminas سخنرانی می کند.

– همانطور که در “عمو وانیا” می گویم: “پاییز است. سپس زمستان. چگونه می خواهیم این زمان را پشت سر بگذاریم؟ ” همه گیر نیست – زمان. لازم است ، فکر می کنم ، بی سر و صدا ، بی سر و صدا ، از بیننده فاصله بگیریم ، به طوری که او اغلب پشت ما را می بیند. خروج بسیار واضح یوری واسیلیویچ یاکوولف از صحنه “اسکله” را به یاد دارم: او متوقف شد ، چرخید ، به سالن نگاه کرد ، عصایش را تکان داد و رفت. منظور من چنین حرکتی است – از طرف بیننده. ما باید ترک کنیم ، و با ترک چنین رقمی ، همه چیز ظاهری ، آشنا ، بازیگری و اهمیت خود را کنار می گذاریم. رفتن به عمق افق صحنه و آنجا برای درک چیزی و بازگشت ، اما در حال حاضر بدون دروغ ، بدون بازی کاذب. تمیز کردن سکوت ، سکوت ، سکوت … اما در سکوت همه چیز اتفاق می افتد.

بعد از تمام تبریک ها به سالگردها ، برای سالها کار ، مدیر هنری واختانگوسکی برنامه های مربوط به فصل 100 سالگرد را اعلام کرد. آنها بدون عرفان نبودند: تا قرن ، که در 13 نوامبر 2021 اتفاق می افتد ، تئاتر دقیقاً 13 نمایش را به نمایش می گذارد. در میان آنها دو مرمت تاریخی وجود دارد – “کلاه حصیری” (اولین بار در سال 1939 به صحنه رفت). نسخه قرن بیست و یکم توسط میخائیل تسیتریناک در حال ساخت است ، برنامه نخست آن در اوایل ماه اکتبر برنامه ریزی شده است. لئونید بیچوین ، الكساندر اولشكو ، نونا گریشاوا ، الكساندرا استرلتسینا ، لیدیا ولژهوا ، مارینا اسیپنكو ، آندره ایلیین ، روبن سیمونوف و دیگران در این نمایش نقش دارند. در سال 1929 ، نویسنده صحنه اصلی خود را بر اساس رمان “حسادت” ویژه تئاتر ساخت.

اولانبک بایالیف تمرینات نمایش را بر اساس نمایشنامه “رومولوس بزرگ” فریدریش دورنمات با بازی ولادیمیر سیمونوف در نقش اصلی ادامه خواهد داد. ولادیمیر ایوانف ، کارگردان بسیاری از بازدیدهای واختانگوسکی ، با مشارکت ماریا آرونوا تمرین های Dead Souls را آغاز می کند. اولگا سوبوتینا تئاتر سامرست موگام را بر اساس اقتباس خودش از این رمان روی صحنه می برد. آسیا کنیازوا با اجرای مستند “از هنرمند می پرسد!” درباره لئوپولد سولرژیتسکی و اكاترینا سیمونوا با بازی الكسی آربوزوف با عنوان “قصه های قدیمی اربات”.

یک نمایش تفرجگاه “Vakhtangov. جاده به توراندوت »(به کارگردانی ولادیمیر بلدیان). مسیر از تئاتر بولشوی آغاز می شود و در امتداد خیابان های مسکو به آربات می رسد. و عملکرد جذاب VR “Gogol. Nose” نیز – Leyla Abu al-Kishek در حال کار بر روی آن است. کارگردان ناتالیا کووالوا و هنرمند الدار تراموف نقش تانگو بین خطوط را بازی می کنند. النا کوتیخینا ، کارگردان ، به همراه آنا دوبروسکایا ، بازیگر ، اکران نمایش “Mister Twister” (مارشاک- جاز. کاباره) را در ماه اکتبر ارائه می دهد. و فارغ التحصیلان کارگاه آموزشی Rimas Tuminas در حال کار بر روی چرخه ای از شب های نمایش خارجی هستند. اولین نمایش ها در “استودیو” و کارهای مستقل بازیگران خواهد بود. خب ، ریماس تومیناس خودش “جنگ و صلح” را برای صدمین سالگرد براساس رمان لئو تولستوی آماده می کند که به دلیل همه گیر شدن بیماری به تعویق افتاد. به طور کلی ، در واختانگوف – حدود ساعت 13.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>