یوری سولومین در حال گریستن از بوریس کلیوف

بود <یک ساعت قبل از شروع رسمی مراسم ، مردم در حال نزدیک شدن به میدان تئاتر هستند. بیشتر و بیشتر مردان جوان با لباس سیاه و دختران با چشمانی قرمز از اشک در میان روزنامه نگاران و دوربین های تلویزیونی ظاهر می شوند. آنها گلهای تشییع جنازه در دست دارند. اینها دانش آموزان بوریس ولادیمیرویچ ، دانش آموزان مدرسه Shchepkinsky هستند ، که وی خود در سال 1969 فارغ التحصیل شد. كلیوف همزمان سه دوره از این مسسه را اداره كرد و همه دانشجویانش برای خداحافظی از استاد آمدند.

“کودکان از سراسر روسیه در اینجا جمع شده اند. ما دوره او هستیم. زمانی او به ما ایمان داشت ، اکنون ما آمده ایم تا او را ترک کنیم. بوریس ولادیمیرویچ صادق و منصف بود. و او همیشه به ما یاد می دهد که اینگونه باشیم. اکنون ما حق نداریم او را ناامید کنیم و افتخار می کنیم که دوره ما نام چنین شخص بزرگی را یدک می کشد. “دانش آموز كلیوف ، دانیل كیزل می گوید.

یک مرد مسن به همراه همسرش روی نیمکت مقابل مالی نشسته اند. او یک دسته گل میخک سفید در دست دارد. معلوم می شود که او نه تنها طرفدار دیرین کلیوف است بلکه دوست مدرسه ای اوست. “ما بیش از شصت سال با هم دوست بوده ایم. او از همان ابتدا هنرمند بود. حتی در جوانی ، بوریا فوراً رئیس جشن شد و با مهارت مهارت های خود را مدیریت کرد. ما او را خیلی دوست داشتیم. وی با تدبیر و ذکاوت واقعی متمایز بود. همیشه با احتیاط و صداقت. حتی با کسانی که من واقعاً دوستشان نداشتم ، “یکی از دوستان بوریس ولادیمیرویچ ، معمار الكساندر بارشچ ، به یاد می آورد.

در همین حال ، مردم به تدریج شروع به ورود به تئاتر می کنند. با توجه به وضعیت اپیدمیولوژیک و نیازهای Rospotrebnadzor ، نشستن در سالن ممنوع است. ردیف ها با نوار محدود کننده پیچیده شده و جریان افراد توسط کارمندان تنظیم می شود. از کسانی که می خواهند خداحافظی کنند ، خواسته می شود ماسک بزنند ، روی صحنه گل بگذارند و با رعایت حداقل فاصله ، به خروجی بروند.

دقیقاً در ساعت 11 مراسم رسمی آغاز می شود. بدن بوریس ولادیمیرویچ در یک تابوت باز در وسط صحنه اصلی زندگی او نهفته است. در سمت چپ – اقوام ، دوستان ، همکاران. در کنار آنها پرتره بزرگی از این بازیگر دیده می شود که از آن با حیله گر لبخند می زند در صحنه غرق در گل و صندلی های خالی سالن. بیوه ویکتوریا کلیووا شجاعانه تسلیت را می پذیرد و برای مراسم تشییع و تدفین بعدی نیرو جمع می کند. همکاران و دوستان این بازیگر می گویند که در ماه های اخیر او کاملاً فهمید که همه چیز به کجا می رود. بنابراین ، اکنون بیش از هر زمان دیگری برای او مهم است که در برابر این آزمایش مقاومت کند و شکست نکشد.

بوریس لیوبیموف ، رئیس مدرسه Shchepkinsky ، به میکروفون نزدیک می شود. “اول آگوست با او در یک جعبه نشستیم. دقیقاً یک ماه قبل از مرگ او. و دو روز بعد به جلسه شورای علمی در مدرسه Schepkinsky آمد. حالا فهمیدم – این خداحافظی با تئاتر بود.

آنها می گویند هیچ کس غیرقابل تعویض نیست. برو جایگزینی پیدا کن نگرش او نسبت به تئاتر و مدرسه بسیار عشق ، شهامت و صبر بود! او هنوز وقت داشت که شوخی کند. او می گوید: “این یک کلاس استاد عالی زندگی از بوری بود.”

یکی دیگر از دانش آموزان Shchepka ، بازیگر Polina Dolinskaya ، روی صحنه بلند می شود. او اذعان می کند که مدیون کلیوف است. “و اول از همه ، با پیشرفت حرفه بازیگری من. و به هر حال شکل گرفت. من شما را در کار تئاتر خود پدرخوانده می دانم. چه شده است ، همه دانش آموزان شما را آنها می دانند “، – بازیگر می گوید.

از بوریس کلیوف بازیگر در مسکو خداحافظی کردند: عکسهای تشییع جنازه

<استفاده از xlink: href = "# icon-video" xmlns: xlink = "http://www.w3.org/1999 / xlink "/> تماشای ویدیوی مرتبط

پایه میکروفون در سمت مقابل صحنه دوستان و خانواده است. مخاطب در سالن نمی ماند. بنابراین هر سخنران مستقیماً با کلیوف صحبت می کند. مدیر هنری Maly Yuri Solomin به آرامی به میکروفون نزدیک می شود و به عصا تکیه داده و اشک های خود را با دستمال پاک می کند. او 10 دقیقه طولانی و تمام مدت به حالت فعلی با او صحبت می کند ، گویی بوریس ولادیمیرویچ هنوز او را می شنود.

“نمی توان گفت كه بوریس در سه روز گذشته قبل از اجرا چگونه نگران بوده است. من می دانم که چه مدت کار کردی من می دانم شما چه نوع هنرمندی هستید. ما نیم قرن با هم زندگی کردیم! و من خیلی دوست دارم شما در سومین مرحله به صحنه بروید. اجرا انجام شد … ما آن را به شما تقدیم کردیم. سولومین می گوید من می دانم که شما به این عملکرد احتیاج داشتید.

آندره ژیتینکین ، کارگردان آخرین و شکست خورده بازیگری ، روی صحنه می رود. “وقتی ایده این اجرا به وجود آمد ، او بلافاصله موافقت کرد که بازی کند. چون سالگرد پیروزی بود. حتی اگر تمرین سخت بود ، باز هم بوریس ولادیمیرویچ آمد. او نمی توانست شکست بخورد. او چنین موقعیتی داشت – همه چیز برای تئاتر مالی. دیروز ما اولین نمایش را بازی کردیم … و نام او را روی پوسترها و برنامه ها گذاشتیم. “ژیتینکین می گوید.

علی رغم اینکه مراسم در حال پایان است ، تعداد مردم در خیابان کمتر است. کسانی که قبلاً گل گذاشته اند ، در ورودی منتظرند و برمی گردند. در پشت صحنه نه تنها کل گروه مالی ، بلکه همکاران دیگر تئاترها ، ورزشکاران نیز جمع می شوند – به هر حال ، بوریس کلیوف فوتبال فوق العاده ای بازی کرد. در اینجا رئیس کمیته تحقیق الکساندر باستریکین با امنیت است.

“در پارک ، من گروهی از جوانان را دیدم. من بلافاصله فهمیدم چه چیزی آنها را متحد می کند – یتیمی که بر دوش آنها افتاد. من فهمیدم که اینها دانشجویان شما هستند. والری بارینوف از صحنه می گوید: ما هم یتیم هستیم.

تصادفی نیست که یوری سولومین از صحنه Klyuev را در میان پانتئون بازیگران بزرگ مالی ، از جمله Babochkin ، Tsarev ، Bystritskaya قرار داد. تئاتر مالی پرتره بازیگران را نمی گیرد. علی رغم اینکه بیننده آنها را نمی بیند ، آنها همچنان به راهروهای خدمات آویزان هستند و یک پانتئون واقعی تشکیل می دهند.

این مراسم تا ساعت 12 ظهر ادامه دارد. از حاضران خواسته می شود تا با کف زدن بیرون بروند و هنرمند مورد علاقه خود را ببینند.

سولومین ، بارینوف و دیگران با بوریس کلیوف خداحافظی کردند <منبع رسانه = "(حداقل عرض: 600 پیکسل)" srcset = "https://static.mk.ru/upload/entities/2020/09/04/15/photoreportsImages/detailPicture/29/b4/3e/1d/ 0828912_3747533.jpg ">  سولومین ، بارینوف و دیگران وداع با بوریس کلیوف

<استفاده از xlink: href = "# icon-photo" xmlns: xlink = "http://www.w3.org/1999 / xlink "/> به گالری عکس مربوط مراجعه کنید

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>