ایرینا آرخیپووا. صدای مادام العمر.

11.11.2020
خوانندگان اپرا مانند نگهبانان سواره ، سن حرفه ای کمی دارند. با گذشت زمان ، صدا کمرنگ می شود ، فضیلت را از دست می دهد ، در روند تمرینات و اجراهای چند ساعته فرسوده می شود. اما تاریخ مواردی از طول عمر صوتی بی نظیر را می داند.

برای چندین دهه ، آرخیپووا دقیق ترین معروف آوازی را با تکنیک مرجع متحیر کرد. خواننده ذاتاً یک میزانسن سوپرانو “واقعی” داشت. Arkhipova صدای خود را در بخش ثبت نام پایین با رنگ آمیزی مصنوعی بارگذاری نکرد – صدای غلیظی از اعماق روح او بلند شد. و این مجموعه شامل ده ها نقش روشن در اپراهای آهنگسازان روسی و غربی است. جایگاه ویژه ای توسط کارمن از اپرایی به همین نام اشغال می شود بیزه در آن هنرمند برای اولین بار در سال 1956 روی صحنه تئاتر بولشوی ظاهر شد. در آن زمان ، آرخیپووا بیش از سی سال داشت. استدلال در مورد اینکه این برای یک تئاتر اصلی کشور زیاد است یا کمی ، بی معنی است. Arkhipova – ممکن است خواننده ای اصلا وجود نداشته باشد – مسیر ایرینا کنستانتینوونا به این حرفه بسیار دشوار بود ، که در آن بیش از نیم قرن در آن ماند.

ورق زندگینامه Arkhipova را ورق می زنیم ، بی اختیار این س asksال را می پرسد: چرا سرنوشت ایرینا را برای مدت طولانی بیش از ده سال امتحان کرد و به او موکول کرد تا وارد هنرستان مسکو شود؟

این دختر 9 ساله بود که در مدرسه موسیقی مرکزی در موسسه آموزشی معروف پذیرفته شد. اما درس اول شکست می خورد – کودک سرما می خورد ، این بیماری عوارضی ایجاد می کند. ایرینا پس از گذراندن تکالیف ، وارد مدرسه گسین می شود. اما جنگ این برنامه های موسیقی را نیز نفی می کند. خانواده آرخیپوف به تاشکند ، جایی که ایرینا از مدرسه فارغ التحصیل می شود ، تخلیه می شوند و سپس وارد شعبه ای از موسسه معماری مسکو می شوند.

این احمقانه است که حدس بزنیم آرکیپووا در این حرفه به چه ارتفاعی رسیده است. اما اکنون می توانیم به طور قطع بگوییم که وی دانشگاه مناسب را انتخاب کرده است ، زیرا محافل آوازی آماتور به طور فعال در آن کار می کردند. دختری که در سال 1944 به پایتخت بازگشت ، طبق معمول آواز زیادی می خواند ، اما دیگر آرزو ندارد که به عنوان یک خواننده آواز فعالیت کند. با این حال ، شانس اعلیحضرت این بار دستور داد که ایرینا با یکی از دانشجویان هنرستان مسکو ملاقات کند و در سال 1946 خود او از آستانه این م institutionسسه آموزشی عبور می کند. او بسیاری از بخشهای کلاسیک اپرای روسی را می آموزد – “یوجین اونگین” ، “برف دوشیزه” … پوچ دیگری – آرخیپووا در گروه کارآموز تئاتر بولشوی پذیرفته نمی شود. ایرینا عازم Sverdlovsk می شود و مخاطبان محلی را با لیوباشا در عروس تزار ریمسکی-کورساکف تسخیر می کند. این موفقیت به آرخیپووا کمک می کند تا برای یک زندگی درخشان در تئاتر بولشوی به زادگاهش مسکو بازگردد – سرانجام او خود را در مکانی که باید و مطابق با استعداد خود پیدا می کند.

یکی از صفحات بیوگرافی غیر پیش پا افتاده این ستاره در سال 1989 به کنسرت وی در سالن بزرگ کنسرواتوار مسکو برمی گردد. خواننده با ارکستر سمفونیک آکادمیک دولتی به رهبری اوگنی سوتلانوف یک چرخه آوازی را اجرا می کند موسورگسکی “آهنگ ها و رقص های مرگ”. Arkhipova در حال حاضر بیش از شصت سال دارد ، اما صدای او نمی لرزد ، و با یادداشت های سوراخ کننده به قلب شنوندگان نفوذ می کند. یک واژه واضح هر کلمه ، عبارتی از اشعار گولنیشچف-کوتوزوف را نشان می دهد که از تراژدی آنها خشمگین است. عمق استعداد نمایشی خواننده شگفت انگیز است. و چطور ممکن است برای هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی ، برنده جایزه لنین ، قهرمان کار سوسیالیست ایرینا کنستانتینوونا آرکیپوا متفاوت باشد؟

11.11.2020

جشنواره ای را در art-center.ru انتخاب کنید

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>